राधा कृपा कटाक्ष

धरूनी मौन उत्तम, असे नित्य ज्यांची स्वानंद गती |

माते सकल मुनीश्रेष्ठ ते वंदिताती तुला त्रयजगती |

करी शोकनाश विश्वांचा, प्रसन्न मुखपद्म तुझे समर्थ अति |

स्वर्गाधिक-रम्य निकुंज धरेवरी, आई तुझी ती वस्ति |

वृषभानूची वंशवल्ली तू शोभसी नंदसुताची अंगना |

कधी करशील गे माते कृपाकटाक्ष करूनी मातृभावना |

लागू दे करूणेचा पवन शीतल तव त्या मेघनयना |

चातक संतान तुझे मी, पुरवी गे माते मनोकामना ||१||

अशोक मंडप-छाया तुजवरी, शोकविनाशिनी शोभे |

नको विलंब श्री-जननी, दे वराभय-दान झणी लोभे |

दे सुयश भक्तां असे, वर्णिता मती न हो वाणी,पंडितांना ||

प्रवालासम चरण तुझे कोमलांगी, कसे वर्णू स्मितानना ||

कधी करशील गे माते कृपाकटाक्ष करूनी मातृभावना |

लागू दे करूणेचा पवन शीतल तव त्या मेघनयना |

चातक संतान तुझे मी, पुरवी गे माते मनोकामना ||२||

विलोकण्या विश्वंभरा_ लतांसम भ्रूचाप तुझा जो वळला |

गळला प्रतापमद इक्षुचापाचा, पाहून तुला तो खिजला |

असे वर्षवी नयनबाण की, वश्य हो रमारमण ||

लीला विचित्र मंगलरास प्रसंगी, पाहत राही पुंडरीकलोचन ||

कधी करशील गे माते कृपाकटाक्ष करूनी मातृभावना |

लागू दे करूणेचा पवन शीतल तव त्या मेघनयना |

चातक संतान तुझे मी, पुरवी गे माते मनोकामना ||३||

स्वर्ण, चंपक किंवा विद्युल्लता उपमा न पुरे किर्तनी |

सुआस्य कांती सरस अति ; कोटी शरदचंद्राते मात करी |

एकाग्र जणू चकोरतलगे चंद्रमंडल पाहताना ||

पुत्रविस्मृती झाली का गं पतिसेवनासी करताना ||

कधी करशील गे माते कृपाकटाक्ष करूनी मातृभावना |

लागू दे करूणेचा पवन शीतल तव त्या मेघनयना |

चातक संतान तुझे मी, पुरवी गे माते मनोकामना ||४||

सदा प्रमुदित चित्त भूषण, शोभे ज्या नवतरुणीना |

मदभरीत त्या प्रेमपंडिता, प्रियकर-रंगी-रस घेताना |

निकुंजवासिनी दासी कृतार्थ, राज्ञी तयी-तू अशी चतुर रमणा ||

जरी प्रेमव्यस्त गांधर्वी जणू तू ; परि होशी सावध पुत्र व्यवधानां ||

कधी करशील गे माते कृपाकटाक्ष करूनी मातृभावना |

लागू दे करूणेचा पवन शीतल तव त्या मेघनयना |

चातक संतान तुझे मी, पुरवी गे माते मनोकामना ||५||

निमित्त ते मंदहास्य तुझे गे, आनंदकारणाब्धी जनना |

धीरही शोभे; हीरहार जसा की- तुज आमोद संचय होई मना |

कुचादी गात्रे माते तुझी ती, तिरस्कारिती अमृत कलशाना ||

अशेष हावभाव दाखवूनी, तटस्थ करसी रतिमदना ||

कधी करशील गे माते कृपाकटाक्ष करूनी मातृभावना |

लागू दे करूणेचा पवन शीतल तव त्या मेघनयना |

चातक संतान तुझे मी, पुरवी गे माते मनोकामना ||६||

नीलिमा झळके चंचल नेत्रांची; प्रेमावलोकन तू करताना |

लास्यनृत्य जसे करे लताग्र, वाऱ्यावर ते झुलताना |

जलतरंगी हले कमलदेठ जणू, भुजाच माते तुझीया ना ||

मोहित, मोहक, मिलनातुर, लंपट_ आश्रय तुझा त्या मनमोहना ||

कधी करशील गे माते कृपाकटाक्ष करूनी मातृभावना |

लागू दे करूणेचा पवन शीतल तव त्या मेघनयना |

चातक संतान तुझे मी, पुरवी गे माते मनोकामना ||७||

त्रिगुणधाग्याचे मंगळसूत्र जे, अच्युते बांधिले शुभकंधरा |

म्हणूनी शोभे त्रिवलय-शंखाकृती कंठ तुझा साजरा |

स्वर्णमांगल्याही त्रयभास-त्रिरत्नें, प्रकाशी तया न दुसरा | 

स्वैर लहरती कुरळकुंतले, स्तुत्य करती दिव्य सुमनांना |

कधी करशील गे माते कृपाकटाक्ष करूनी मातृभावना |

लागू दे करूणेचा पवन शीतल तव त्या मेघनयना |

चातक संतान तुझे मी, पुरवी गे माते मनोकामना ||८||

आनितंब मेखला फुलांच्या , पाही निशब्द सुंदर नटी |

सत्यनिनादक प्रशस्त धातूज, घंटीहारांसी शोभे कटी |

शुंडा घेऊनी गजेंद्र सर्व, लपले असती घोर वना |

जंघा, बाहू, मांडी सुंदर ; वाणी न थके वर्णिताना |

कधी करशील गे माते कृपाकटाक्ष करूनी मातृभावना |

लागू दे करूणेचा पवन शीतल तव त्या मेघनयना |

चातक संतान तुझे मी, पुरवी गे माते मनोकामना ||९||

श्रीप्रणवादी विद्या थोर, परि करती किमकिम शब्दांना |

पादकिंकरी चे गायन ते, तिरस्कारि राजहंसाना |

कमनीय सुंदर चाल तुझी मग, का न विडंबी स्वर्णलताना |

वर्णिले ध्यान माते सुभगे तव , भुरळ घालू दे पुत्रजना ||

कधी करशील गे माते कृपाकटाक्ष करूनी मातृभावना |

लागू दे करूणेचा पवन शीतल तव त्या मेघनयना |

चातक संतान तुझे मी, पुरवी गे माते मनोकामना ||१०||

चिंतिता पादांगुली नखद्युती, भ्रूक्षेप देइ अगणित सिद्धी |

अनंतकोटी रमा पतिव्रता, अर्चानिश्चये धरती नम्रता |

पुलोम, स्रष्टा आणि हिमाद्री, जीवनसार्थक तपोधनी ||

म्हणूनी जन्मल्या गेही वरदे , तव भक्तांच्या शिरोमणी ||

कधी करशील गे माते कृपाकटाक्ष करूनी मातृभावना |

लागू दे करूणेचा पवन शीतल तव त्या मेघनयना |

चातक संतान तुझे मी, पुरवी गे माते मनोकामना ||११||

निर्वाहादी कर्मा आणिक, यज्ञ देवता स्वधाकारां |

अधीश्वरी तू वेदवाणीची, कोटी विश्वांची पोषणकरा |

धरणी-रमा ज्या विष्णूरमणा, शुभदा दासी तव चरणा |

इह-परधामी व्रजराज्ञी तू, शोभा पसरवी प्रमोदवना ||

कधी करशील गे माते कृपाकटाक्ष करूनी मातृभावना |

लागू दे करूणेचा पवन शीतल तव त्या मेघनयना |

चातक संतान तुझे मी, पुरवी गे माते मनोकामना ||१२||

लक्षोनी मोदक-अनुवाद समक्ष, माये अखंड वर्षवी कृपाकटाक्ष |

असो कर्मदुर्ग प्रारब्धादि जरी, कटाक्षस्तव हा वज्रापरी |

नंदसुताच्या रासमंडली प्रवेश करवी वृषभानूतनया ||

क्षमा दे जननी न्यूनाधिकाची, शरण आलो दामोदरजाया ||

कधी करशील गे माते कृपाकटाक्ष करूनी मातृभावना |

लागू दे करूणेचा पवन शीतल तव त्या मेघनयना |

चातक संतान तुझे मी, पुरवी गे माते मनोकामना ||१३||