लाइब्रेरी
प्रोफाइल
कुलस्वामिनी स्तवन
कुलस्वामिनी स्तवन
दिप भास्करा अर्घ्य गंगेसी तेथ लज्जेसी स्थान कुठे ।
बुद्धी अगम्या शब्दा अगोचरी कसे आर्जवू ते न कळे ।
परी स्फुरण तुझे वरदान तुझेची घेई गोड समजूनी ।
येई सत्वर अनंत महिम्ने दीन लीन मी तव चरणी || १ ||
चाप शुलादिक दिव्य आयुधे विनोदास्तव ती धरली का ।
तव संकल्पाधीन विश्वे सारी ईच्छातीत कधी होतील का ।
माया तुझी ती तुलाच ठावी तुझाच रोष अन् तुझीच करणी ।
येई सत्वर अनंत महिम्ने दीन - लीन मी तव चरणी ||२||
केदार प्रतापि दक्षिण काशीश्वर- भैरव नेता वीर खरा ।
दैन्यपणाने हाक मारिता त्राण करशी तू रणतत्परा |
पामर अल्पज्ञ मी तुझे लेकरू , आळवीतसे तुज निशीदिनी ।
येई सत्वर अनंत महिम्ने दीन लीन मी तव चरणी ॥३ ॥
गोसावीसुत जो अंश ढुंढीचा , आळविले त्यानेही नानापरी | न्यूनासही करशी पूर्ण चिंतामणी वरदा अशापरी |
अयाचकासी जर देसी भरपूर , याचकांची मग कोण वाणी ।
येई सत्वर अनंत महिम्ने दीन लीन मी तव चरणी ||४ ||
भिक्षुक स्वारी परतूनी जाता ,भेट दत्तांची सुलभ कशी |
वात्सल्यमिषे राहे निरंतर , आदिगुरुही तुज पाशी ।
परमधन्या आदिकौमारी , मान्या एकचि त्रयजननी ।
येई सत्वर अनंत महिम्ने दीनलीन मी तव चरणी ||५ ||
मानसरोवरी हंसपक्षिणी तलगांसह अति शोभे तशी |
बालक यात्रेकरु आळविती , केदार विजयी बहुवशी |
परात्परा न तुजवीण कोणी, देई प्रेरणा तव भक्तीची ।
येई सत्वर अनंत महिम्ने दीन लीन मी तव चरणी ||६ ||
सर्ववर्णात्मिका एकचि तदर्थी झालीस मयुरवाहिनी |
मंत्रसिद्धीही नोहे तुजवीण, तूच शाबरी वृद्धेश्वरमोदिनी |
सातशे ओवींत रणचण्डिका एकच तू कनकेश्वर कामिनी |
येई सत्वर अनंत महिम्ने दीनलीन तव चरणी ||७||
मूळतत्त्व अन् मूळ कारण , मूळमाया, तूच मूळध्वनी |
रक्ष रक्ष मूळपीठवासिनी, शरण शरण मी तव चरणी |
दत्त हृदयातील चिरंतन ज्योति, गुह्य गर्जन स्कंदपुराणी |
येई सत्वर अनंत महिम्ने दीन लीन मी तव चरणी | ॥८॥
स्वामी असता प्रज्ञापुरीला, ईतिसंकट¹ ते आले कसे !
अनन्य प्रतापी नाम जाणूनी, तुलाच पुजिली दत्ताने |
अवधूत चिंतन नगरासी त्या,³ भवा शांभवी तूच शिवानी | ⁴
येई सत्वर अनंत महिम्ने दीन लीन मी तव चरणी ||९||
{ १)ईति- आपत्ती/पूर दुष्काळ
३) सर्वच अवधूत (नित्यानंदी) ज्या नगराचे चिंतन करतात ते प्रज्ञापुर. अथवा दुसऱ्या अर्थाने स्वामी चिंतन करणारे नगर.
४) भवा- विश्वरुप शिव म्हणजे भव. तशी भवा/भवानी म्हणजे विश्वव्यापिनी माया.
शांभवी- (आनंदाचा स्रोत म्हणजे शं+भु). शंभुची अभिन्न अर्धांगिनी म्हणजे शांभवी.
शिवानी- परम कल्याण म्हणजे शिव. शिवानी म्हणजे कल्याण रुपिणी.}
दहाव्या पदी रवळनाथासी, मागतो ओंजळ पसरुनी |
श्रद्धा, प्रचिती, ज्ञान, विरक्ती दे मज अनुज समजूनी |
आत्मज असशी जमदग्नींचा अन् प्रतिबिंब यमाई दर्शनी |
येई सत्वर अनंत महिम्ने दीन लीन मी तव चरणी ||१०||
पावलीस झणी त्र्यंबकासी, अन् बावी गावच्या भक्तासी |
तशीच पावे सर्वाना मग, जननी जशी तू जगताची |
यमाई-जमदग्नीस बाळ - शुभमने अर्पण केली स्तुतीसुमने |
उणे दुर्लक्षून स्वीकारोत जन, माय बापुड्या कौतुकाने ||११||
आरती कुलस्वामिनी यमाई देवीची.
जयदेवी जय देवी यमाईमाते।
स्वसुतासमरक्षी तू निज भक्तांते ॥ धृ॥ जय देवी जय देवी
दक्षिण काशी राजा केदारनाथ ।
अठरा पद्म भैरव सोबति सैन्य ।
अवध्य असूर एक नामही औंध।
समरी त्याचे पुढती सर्वांना दैन्य।।
जोतिबा मग समरी हाक दे स्फूर्ति।
मुखोद्गत तै नाम धरीले यमाई ||१||
श्लोक सप्तशति तुजलाचि स्तविती ।
मार्तण्डासम जाज्वल शोभे तव मूर्ती ।
अगणित नामे रूपे एकवीरा सगळी ।
त्र्यंबिका रणदुर्गा मयुरारूढ झाली ।
हाक मारता सत्वर यावी अनुभूति।
ऐशा दे भक्तीसी, मग नाही भीती ||२||
दत्त हृदयी तुजवीण अन्य नसे ध्यान।
स्कंद पुराणी वदले ऋषी-मुनी-जन।
जग कल्याणी स्वयंभू अवतरसि नित्य |
'अनाथासी माय' ब्रीद तुझे सत्य।
अल्पमती मी पामर न जाणे महती ।
मी तान्हुले बाळ तुझे नि तू वत्सल आई ॥३॥
जमदग्नीनी रामा दिधले वरदान।
जननी प्राप्त पुन्हा होईल म्हणून!
ती तू माहूर वासिनी मूळपीठावर |
आकेश पद्मभूषणे नटली सुंदर।
युगांतरीचा विरह घडवी मिलन।
शिववीण नसे शक्ती, शक्तीविण शिव ||४||
सौख्य कानन वासिनी देवी अपर्णे ।
श्रीपति पूजिते राघव सुखधाम्ने ।
काव्यशास्त्रादिक मजसी ना ठावे ।
वीर स्नेह विरह रसपूर्ण भावे ।
तरिही यत्न केला जननी तुजसाठी ।
आश्रय दयावा आम्हा, दुर्लक्षून त्रुटी ||५||
