ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ଅଲୌକିକ ଧରା
ଅଲୌକିକ ଧରା
ଅଲୌକିକ ଧରା
••••••••••••
ମଣିଷ ପ୍ରକୃତିକୁ ଉପଭୋଗ କରେ
ପ୍ରକୃତି ମଣିଷକୁ ପ୍ରତିପାଳନ କରେ
ମାନବଜାତି ପ୍ରକୃତି ନିକଟରେ ଋଣୀ
ଋତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଉପଭୋଗ କରି
ମନ ଓ ଶରୀରକୁ ସୁସ୍ଥ ରଖେ।
ଗ୍ରୀଷ୍ମ ତା’ର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ତାପରେ ମଣିଷକୁ ଅସ୍ଥିର କରେ
ବର୍ଷା ମଣିଷକୁ ଶାନ୍ତ କରେ
ଶରତ ମଣିଷକୁ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟବୋଧ ପ୍ରଦାନ କରେ
ଶୀତ ମଣିଷକୁ ଶୀତଳ କରେ
ବସନ୍ତ ମଣିଷକୁ ନବଯୌବନ ଦିଏ।
ଋତୁସବୁ ମାନବଜାତିର ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ବନ୍ଧୁ
ସେମାନେ ସର୍ବଦା ମାନବଜାତିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଓ ପରିଚାଳିତ କରନ୍ତି
ପରମାତ୍ମା ଏହି ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି
ଋତୁଚକ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ
ପାର୍ଥିବ ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖର ସୁବାସ ପ୍ରଦାନ କରି।
ମାନବ ଆତ୍ମା ଶରୀରରୂପୀ ମନ୍ଦିରରେ ବାସ କରେ
ଦୀର୍ଘ ଯାତ୍ରାର ଶେଷରେ
ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ ପାଇବା ପାଇଁ
ସର୍ବଦା ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଚରଣ ଆଡ଼କୁ ଆକର୍ଷିତ ହୋଇ;
ଏହି ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଶରୀରରେ ଥାଇ ଆତ୍ମା ତା’ର ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କରେ।
ସମୟକ୍ରମେ ଶରୀରରୂପୀ ମନ୍ଦିର ପ୍ରାଙ୍ଗଣ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଯାଏ
ଜୀବାତ୍ମାର ନିରନ୍ତର ପ୍ରଭାବ ଓ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଦ୍ୱାରା।
ଶରୀର-ମନ୍ଦିର ଜୀର୍ଣ୍ଣ-ବୃଦ୍ଧ ହୋଇଯାଏ
ଜୀବାତ୍ମା ଏହି ଶରୀର-ମନ୍ଦିରରୁ ବିଦାୟ ନେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଏ।
ତା’ର କର୍ମ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅନୁସାରେ
ଏହା ଅନ୍ୟ ଏକ ସାଂସାରିକ ଶରୀର-ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କରେ
କିମ୍ବା ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକକୁ ଉଡ଼ିଯାଏ,
ଅବିନାଶୀ ପରମାତ୍ମାଙ୍କର
ଏହି ପାର୍ଥିବ ଜଗତକୁ
ଆଉ ଫେରି ନ ଆସିବା ପାଇଁ।
[ © ଅବଧୂତ ପଣ୍ଡା, ଭାରତ, ତାରିଖ: ୧୮.୦୧.୨୫ ]
