विरह

तुझ्या आठवणींचा

विरह सरता सरेना

आई तुझ्या आठवणीत 

रात्र काही संपेना

विरहाच्या सोबतीने

आठवणीत जगते मी

तुझ्या काही आठवणी

साठवून बघते मी 

आठवणीने माझ्या 

पापण्या होतात ओल्या

मनातून जेव्हा माझ्या 

भावना उफाळून आल्या

भरून डोळे आले

आईच्या जाण्याने

आठवणीने माझे

डोळे चिंब ओले पाण्याने

सांग देवा असे वागून

तुला काय मिळाले? 

आईला माझ्या नेतांना 

काहीच कसे नाही वाटले? 

किती करत होती 

तुझी ती भक्ती

तरीही तुझ्यात नव्हती

तिला वाचवण्याची शक्ती

विश्वासाने तुला ती

मानायची श्रद्धास्थान

तरिही तिच्या भक्तीचा

तुला ठेवता आला नाही मान

मान्य आहे ही वेळ 

प्रत्येकावरच येणार

आलेला प्रत्येक जीव 

एक न एक दिवस जाणार

हे ऐकल्यावर माझ्या

विरून गेल्या संवेदना

ज्यांना आई नाही त्यांच्याविषयी

जाग्या झाल्या प्रेम भावना...