शेतकरी बाप

राबतो शेतकरी बाप 

अंधाऱ्या राती शेतात

घास मिळतो तेव्हा 

भुकेल्या साऱ्यांच्या पोटात

पर्वा नाही त्याला

अंधाऱ्या रात्री जीवाची

काळजी त्याला साऱ्या 

जगाच्या पोटाची

भिती नाही त्याला वाटे

ऊन पावसाची

वाट पाहतो बळीराजा 

सुगीच्या दिवसाची

अन्न दाता सुखी जगी 

साऱ्यांना वाटते

डोंगर दुःखाचे सदैव

त्याच्या भोवती दाटते

सुखाचा घास घेता सारे

आपल्या हाताने

हयातभर राबणारा शेतकरी

प्राण सोडतो कर्जाच्या बोजाने

शेतकऱ्याची काय सांगू

तुम्हाला कथा

राबणाऱ्या पोशिंद्याच्या चरणी

जग झुकविते माथा

सदैव मिळो साऱ्यांच्या

मुखी घास सुखाचा

सलाम असेल युगे युगे

शेतकरी बापाला जगाचा