मालवणी कविता - पयलो पावस

पयल्या पावसाचा काय ईचारतास

तेचा काय खरा नसता

पडलो तर दनकावन पडता

नायतर नुसतोच गुरामता

पयलो पावस पडलो काय

बांडके भायर येवन आराडतत

चढणेचे माशे आनी कुरले

तेंच्या पाठसूनच भायर पडतत

पावसान सुरवात केल्यान काय 

बळीराजा लय सुखावता

आपल्या गोठयातले बांगर पाडे बघून 

तेच्या आंगार मुठभर मास चढता

जमनीत बी पेरल्यावर

शेतकऱ्याक मॉप आनंद होता

बी रुजाच्या आधी तो मनातच 

पिक कापूक ईलला बघता

पावस पडाक लागलो काय 

बाळगो आपलो आठवनीन मोहारता

लाजान नको नको म्हनताना बेबला

एकाच ईरल्यात शिरलला आठावता

पयलो पावस पडलो काय

चाकरमानी गाळये घालता

फटकी ईली ह्या पावसार म्हनान

आता घराक कसो जाव म्हनता