बळीराजा

कष्ट करीतो उन्हात

काळ्या मातीत राबतो

बळीराजा तू माझा रं

आत्महत्या का करितो

काळ्या मातीत फुटतो

त्याच्या कष्टाचा अंकुर

रान फुलवितो सारं

मनगटी बळावर

तेव्हा तुझ्या चेहऱ्याला 

साज घामाचा चढतो

जरी मातीच्या या भिंती

त्यात मायेची हो ऊब

कष्टकरी बळीराजा

त्याची किमया हो खुब

बीज पेरून आनंदी

जसं सोनं पिकवितो

ओला पडला दुष्काळ

होई पिकांवर हानी

कधी काळी पाहिलेल्या

फिरे स्वप्नांवर पाणी

लेणं कुंकुवाचं माझं

धनी सुखात राहो दे

संकटाला वैतागुन

फास घेई गळ्याशी

पडे उघडा संसार

पोरं लेकरं उपाशी

तुझ्या नंतर जगणं 

आत्मा देहात नसतो

तूच जगाचा पोशिंदा

साऱ्या जगाला पोसतो

बळीराजा तू माझा रं

आत्महत्या का करितो