बाप

धूसर त्याची प्रतिमा कधीच स्पष्ट झाली नाही

लोटली जरी वर्षे धुकं मात्र हटलं नाही

कोडं त्याचा स्वभावाचं माझ्याने कधीच सुटलं नाही

असा माझा बाप मला कधीच कळला नाही

वाढत गेली वयं तशी वाढत गेली दुरी

शब्दांची पडली कसर केली भितीने पुरी

बदलता प्रवाह पुडेही कधी थांबला नाही

असा माझा बाप मला कधीच कळला नाही

बाबा सतत अस्पष्ट काही चुकलं तरी गोंधळ

नाही पडलं कमी काही,

मागण्या आधीच सगळं हजर

मग आदरार्थी भितीने

अल्लडपणा पाळलाच नाही

असा माझा बाप मला कधी कळलाच नाही