സൗഹൃദത്തിൻ ചില്ല

കണ്ണോടു കണ്ണ് നോക്കുമ്പോഴും

ചുണ്ടിൽ ചെറു പുഞ്ചിരിയിലും

ഒളിപ്പിച്ചു കൗതുകത്തിൻ പൂഞ്ചോല

ഒരു നോക്കിനാൽ ചേർന്നുനിന്നു

ഒരു വാക്കിനാൽ കൂടെനിന്നു

ആഴത്തിലാകുന്ന വേദനയിലും

 നിൻ കരം താങ്ങിനിർത്തി

എൻ രാഗവും നിൻ താളവും

അത്രമേൽ ചന്തം ചാർത്തി

വാനത്തിൽ പട്ടംപോലെ ഉയരുന്നു

നീ എന്നുമെന്നും ചേലേകുന്നു

എൻ ഹൃത്തിൻ വസന്തമേ

സഖീ, നീയെന്ന പൂഞ്ചില്ല

ഏകുന്നു സൗരഭ്യം അത്രയും

ലോലമാം എൻ അകതാരിൽ

നമ്മിലെ സൗഹൃദം അണയാതിരിക്കട്ടെ

എന്നും ആ കുറുമ്പിൻ ചില്ല പൂവിടട്ടെ