ନିର୍ବାସିତ

ବେଳେ ବେଳେ ଅଣନିଃଶ୍ୱାସୀ ଲାଗେ

ଅଜସ୍ର ଆତ୍ମୀୟତାର ଭିଡ଼

ଅଚାନକ ଭୟ ସଂଚାର କରେ

ଏକାନ୍ତ ନିବିଡତା

ଭାରି ଇଚ୍ଛା ହୁଏ

କରିବାକୁ ଆତ୍ମଗୋପନ 

ନିଜେ ନିଜ ଦେହର ଦେହୁଳି ଭିତରେ

ଆଉ ନିଜ ସହ ଲୁଚକାଳି ଖେଳିବାରେ

ଭଲ ଲାଗେ ଦେଖିବାକୁ ପତ୍ରଝଡ଼ା

ରାସ୍ତା ସାରା ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର ଛିଟା

ଖସ୍ ଖସ୍ ଶବ୍ଦ ଭିତରେ

ଉଡି ବୁଲନ୍ତି ଏଣେତେଣେ

ବିଭୋର ହୋଇ ଉଠନ୍ତି ବୋଧେ

ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଉତ୍ସୃଙ୍ଖଳତା ଭିତରେ

ଆବଦ୍ଧତାରେ ଯେ କେତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା

ବୁଝେ କେବଳ ବୃନ୍ତଯୁକ୍ତ କଳିକା

ନିଜକୁ ନିର୍ବାସିତ କରିଦେବା ପରେ

ଝରିପଡନ୍ତି ଅପହଞ୍ଚ ସ୍ୱପ୍ନମାନେ 

ଚୂନାଚୂନା ଶେଫାଳୀ ପରି

ଘନକଳା କବରୀ ସ୍ପର୍ଶ କରି......।।