ମା କାଳୀ

କଳ୍କୀରୂପ ଧରି ଆସ ମାତାକାଳୀ

   ପାପୀ ବିନାଶିବା ପାଇଁ

ଧର୍ଷିତା କରୁଛି ତୁମ ପାଖେ ଅଳି

  ନ୍ୟାୟ ତାକୁ ମିଳୁନାହିଁ

ଅବଳା ଦୂର୍ବଳା ଭାବିଲେ କି ଅବା

  ଭୁଲିଲେ ଭୈରବୀ ରୂପ

ପ୍ରଚଣ୍ଡ ତାଣ୍ଡବ ଦେଖିଲେ ଏ ପାପୀ 

   କମିଯିବ କିଛି ପାପ

ଅବିଚାରୀ ପ୍ରାଣୀ ହୋଇଗଲେଣି କି

  ମାନବ ଜାତିଟା ସତେ

କଅଁଳ ଶିଶୁକୁ ଛାଡେ ନାହିଁ ସିଏ

  ଘୃଣ୍ୟ ଚିନ୍ତାଧାରା ଏତେ

ପାପୀ ମସ୍ତିଷ୍କକୁ କରି ଗଳାହାର

  ଶୋଷି ନିଅ ତାଙ୍କ ରକ୍ତ

ଉଶ୍ୱାସ ହୋଇବ ସବୁ ପାପଭାର

  ପାପୀ ହୋଇଯିବେ ମୁକ୍ତ

ଆସ ହେ ଭୈରବୀ ଅସୁର ସଂହାରୀ

  ଶୁଣ ମୋ ଗୁହାରି ଆଜି

ଅବଳା ନାରୀଙ୍କୁ ଧର୍ଷଣ କରନ୍ତି

  ରକ୍ଷକ ଭକ୍ଷକ ସାଜି