ବରଷା

ଦେଖ ଦେଖ ଆସେ ନବଯୌବନା ବରଷା

ତା ସାଥେ ଆସେ ହେମାଳ ପବନ ସହସା ।

ବରଷା ରାଣୀର ନୂପୂର ବାଜେ ରିମିଝିମି

ବିଜୁଳି ଜେମା ହସୁଛି ଦେଖ ଥମି ଥମି  ।

ମାଦଳ ବଜାୟେ ମେଘ ଗୁରୁଗୁରୁ ରବେ

କଳା ଘନ ଭାସେ ଘନ ଘନ ହୋଇ ନଭେ।

ବରଷା ସ୍ନାତ ଏ ମହୀ ଦିଶେ କେଡ଼େ ସୁନ୍ଦର

ଚାଲ ଚାଲ ଯିବା ଘାଟକୁ ହେଲାଣି ବେଳ ଉଛର।

ଦାଦୁରି ଡାକ, କେକା ନାଚ, ସାଧବ ବୋହୂ ମେଳା

ବହେ ଅବିରତ ଜଳଧାରା, ଏ ଯେ ଶ୍ରାବଣ ବେଳା 

ଛଳ ଛଳ ଭରା ନଈ, କୁଳୁ କୁଳୁ ଯାଏ ବହି

କବି ଲେଖେ ମେଘଦୂତ ସୁଦୂର ଆକାଶେ ଚାହିଁ ।

ବରଷାର ସୁମଧୁର ସଙ୍ଗୀତେ ମନ ଯେ ଆନମନା

ଅପରୂପ ସୃଷ୍ଟି ଏବରଷା ମନେଭରେ କେତେ ଭାବନା ।

ବରଷା ରଜନୀରେ ପ୍ରିୟତମା ଝୁରେ ତା ପ୍ରୀୟକୁ

କୁଞ୍ଜବନେ ବଂଶୀ ବାଜଇ ଯମୁନା ଡାକେ ରାଧାକୁ।