सय माहेराची (अष्टाक्षरी ओवी)

झाले जरी किती वय

मन स्मृतीचे वलय

येता माहेराची सय

उगा हुरहुरते

आई बहिणीची माया

आजी आजोबाची छाया

बाप जणू विठूराया

बंधू रे पाठीराखा

मुक्या जिञाबांचा पोळा

श्रावणातला हिंदोळा

सणांचिये भाव भोळा

स्मरतो अजूनही 

सेवा करी किती जणी

पहिल्या बाळंतपणी

न्हावू घाली मावळणी

माझ्या गं तान्हुल्यास

पाणी आडाचे शेंदते

चुलीवरती रांधते

माय ममता बांधते

सासरी मी जाताना

लागे आठवांचा छंद

करी मनास बेबंद

मुरलेला गुलकंद

मज हा भासतसे