மலர்களின் மாயாஜாலம் மற்றும் லீனா வெறுப்பு

ஒரு அழகான பெண்ணின் கதையே இது. அவள் ஒரு மரத்தின் கீழே உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கிறாள். அவள் மிகவும் பலவீனமாகவும், பயமாகவும், பல்வேறு எண்ணங்களால் நிரம்பி இருக்கிறாள். ஆனால் அவளுக்கு எதிர்காலம் பற்றிய எதுவும் தெரியாது. அவள் அழகான மற்றும் அற்புதமான மாயா திறன்களை கொண்ட அழகிய பெண். ஆனால் அவளுக்கு குடும்பம் இல்லை. அவள் அனாதையாக வாழ்கிறது. அவளது மாயா திறன்களை அவளது நண்பர்கள் யாரும் தெரியவில்லை. அந்த மாயா திறன்கள் வேறுபட்டவை என்பதால் அவள் அத்தனை மாயா திறன்களையும் பற்றி பயப்படுகிறாள். மற்றவர்கள் தெரிந்தால் அவர்களுக்கு பாதிப்பு ஏற்படும் என்று அவள் எண்ணுகிறாள். ஆனால் அனைவரும் அவளை நேசிக்கிறார்கள்.

ஒரு பெண் மட்டுமே, அவளுக்கு வெறுப்பாக இருக்கிறாள், ஏனெனில் அவள் மற்றவர்களின் அன்பை வெறுக்கிறாள். அந்த பெண்ணின் பெயர் லீனா. லீனா ஒரு வளமான குடும்பத்தை சேர்ந்தவள். அவள் அழகான மலர்களும், செடிகளும் நிரம்பிய ஒரு பெரிய இல்லத்தில் வசிக்கிறாள். அவளது தந்தை அந்த கிராமத்தில் மிகவும் பணக்காரர். ஆனால் அந்த அழகான யோஷிகோவிற்கு அவளுக்கு பசிக்கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறாள்.

யோஷிகோ ஒரு அற்புதமான, நல்ல மனம் கொண்ட, மற்றவர்களுக்கு உதவும் திறன்கள் கொண்ட பெண். அவள் முதல் முறையாக அழகான மாயா திறன்களை உருவாக்குகிறாள். ஆனால் யாரும் அதற்கு மாயா என்று அறியவில்லை. அவள் நல்ல நினைவுகளுடன் வளர்ந்தாள், எதிர்காலத்தைப் பற்றி சிந்தித்து, மற்றவர்களைப் பற்றி கவலை கொண்டு உதவிக் கொடுப்பதில் மகிழ்ச்சி கொண்டாள்.

ஒருநாள், யோஷிகோ ஒரு திருமணத்துக்காக மலர்களைத் திரட்டுவதற்காக பூங்காவில் போனாள். அப்போது லீனா வந்து அவளது மலர்களை முறிந்துவிட்டாள். யோஷிகோ கோபப்பட்டாலும் அவள் அதை சொல்லவில்லை. பிறகு அவள் அடுத்த தோட்டத்திற்கு சென்று மலர்களை தேடியாள். ஆனால் திருமணத்திற்கு பூங்கொத்தியைச் செய்ய நேரம் போதவில்லை. திருமணக் கூட்டணி பூங்கொத்திக்காக நீண்ட நேரம் காத்திருந்தார்கள் மற்றும் யோஷிகோவின் தாமதம் குறித்து கோபப்பட்டார்கள். ஆனால் அவர்கள் இன்னும் காத்திருந்தார்கள்.

கடைசியில், யோஷிகோ வந்து ஒரு அழகான பூங்கொத்தியை செய்தாள் மற்றும் விலை எடுத்துக் கொள்ளாமல் அவர்கள் கைவிடத்தந்தாள், ஏனெனில் தாமதமாகிவிட்டது. ஆனால் இது யோஷிகோவின் தவறு அல்ல; லீனா அவளது பூங்கொத்தியை சேதப்படுத்தியதுதான் தவறு. ஆனாலும், யோஷிகோ லீனாவுக்கு கோபப்படவில்லை. மற்ற நண்பர்கள் லீனாவுக்கு கோபப்பட்டனர்.

அவர்கள் கூறினர்: “நீ என்ன செய்கிறாய்? இது மற்றவர்களைப் போல நடத்த வேண்டிய நடைமுறை அல்ல. அனைவருக்கும் அன்பு வழங்கும் அழகான மனம் இருக்கிறது. நீ அனைவருக்கும் அன்பு கொடுப்பாயானால் அது உனக்கே பாதுகாப்பாக இருக்கும்.”

யோஷிகோ மலர்கள் இல்லாத தோட்டத்தில் மலர்களைத் தேடியாள். அப்போது அந்த தோட்டத்திற்கு அருகில் வாழும் ஓர் பெரிய பாட்டி யோஷிகோவுக்கு அழைத்து ஒரு அழகான மலரை கொடுத்தார். அவள் அன்பும் உதவியும் கொண்ட இதயத்தால் அந்த மலரை பெற்றாள்.

ஆகையால், மற்றவர்களுக்கு கோபப்படாதே, பொறாமைபடாதே. பொறாமைபட்டால் நீ தான் பாதிக்கப்படுவாய். நீ அனைவருக்கும் அன்பும் கவனமும் கொடுப்பாயானால், மற்றவரும் உனக்கு அன்பும் கவனமும் கொடுப்பார்கள்.