Quotes New

Audio

Forum

Read

Contests

Language


Write

Sign in
Wohoo!,
Dear user,
ପଙ୍ଗୁ ଲଙ୍ଘିପାରେ ଦୁର୍ଗମ ଗିରି
ପଙ୍ଗୁ ଲଙ୍ଘିପାରେ ଦୁର୍ଗମ ଗିରି
★★★★★

© Sasmita Behera

Others

3 Minutes   303    8


Content Ranking

ଦିନେ ଜଣେ ଭଦ୍ରଲୋକ ଗୁରୁ ୟୁ.ଜି.କୃଷ୍ଣମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଁଚି କହିଲେ, “ମହାଶୟ! ମୋର ଏକମାତ୍ର ଝିଅଟି ହେଉଛି ଭିନ୍ନକ୍ଷମ । ତା’ର ଦୁଇଟି ଯାକ ଗୋଡ ପୁରାପୁରି ଅଚଳ । ସେଥିଲାଗି ସେ ଏକ ତିନିଚକିଆ ହ୍ୱିଲ୍ ଚେୟାରରେ ବସି ଚଲାବୁଲା କରେ । ମାତ୍ର ସେ ବଡ ସାହସୀ । ହେଲେ ତା’ର ଏକ ସମସ୍ୟା ରହିଛି । ସେ ଭିନ୍ନକ୍ଷମ ହୋଇଥିବାରୁ ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ତା’ପ୍ରତି ଅନୁକମ୍ପା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ସେ ସାହାଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ରୋକ୍ଠୋକ୍ ମନା କରିଦେଉଛି । କାହିଁକିନା ଏହାଦ୍ୱାରା ସେ ଖୁବ୍ ଅସ୍ୱସ୍ତିକର ବୋଧ କରେ । ସୁତରାଂ ତା’ ମନରୁ ଏ ଭାବନା ଦୂର କରିବାର ଉପାୟ ମୋତେ ବତାଇ ଦିଅନ୍ତୁ ।”

ଏ କଥା ଶୁଣି କୃଷ୍ଣମୂର୍ତ୍ତି କହିଲେ, “ଆସନ୍ତାକାଲି ଆପଣ ଝିଅକୁ ନେଇ ମୋ’ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ । ମୁଁ ତାକୁ ଠିକ୍ ବାଟଟା ବତାଇଦେବି ।”

ପରଦିନ ସକାଳେ ଚଉଦ ପନ୍ଦର ବର୍ଷର ସେହି ଭିନ୍ନକ୍ଷମ ଝିଅଟି କୃଷ୍ଣମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କ ନିକଟରେ ଆସି ପହଁଚିଗଲା । ସେ ଦେଖିଲେ ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ଝିଅଟିଏ, ବଳିଷ୍ଠ ଚେହେରା । ତା’ର କଥାବାର୍ତ୍ତା ବି ଭାରି ବଢିଆ ।

କିଛି ସମୟ ପରେ କୃଷ୍ଣମୂର୍ତ୍ତି ପଚାରିଲେ, “ମୋ ସାଙ୍ଗରେ ତୁମକୁ ଏଇ ନିକଟରେ ଥିବା ମାର୍କେଟ୍କୁ ଯିବାକୁ ହେବ । ମୋର ସେଠାରେ କିଛି ଜିନିଷ କିଣିବାର ଅଛି । ସେଠାରେ ମୋତେ ଜିନିଷ କିଣାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ ।” ଝିଅଟି ଏହି କଥାରେ ଖୁସିରେ ରାଜି ହେଲା ।

ଏବେ କୃଷ୍ଣମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କ ସାଥିରେ ସେ ଝିଅଟି ଗଲା । ଦୁହେଁ ସୁପର ମାର୍କେଟ୍ରେ ବୁଲୁଥାନ୍ତି । ସେଠାରେ ଗ୍ରହାକଙ୍କ ଚାହିଦା ମୁତାବକ ଜିନିଷ ରଖାଯାଇଥିବା ଥାକରୁ ନେଇ ଶେଷମୁଣ୍ଡରେ ବିଲ୍ କରାଯାଇ ଟଙ୍କା ପଇଠ କରାଯିବା ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥିଲା । ହଠାତ୍ କୃଷ୍ଣମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କର ଏକ ଆଚାର ବୋତଲ ଉପରେ ନଜର ପଡିଗଲା । ସେ ତାକୁ ନେବା ପାଇଁ ଚାହିଁଲେ । ମାତ୍ର ଥାକରୁ ଉଠାଇ ଆଣିବା ପାଇଁ କୃଷ୍ଣମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କର ହାତ ଆଦୌ ପାଇଲା ନାହିଁ । ଏହା ଦେଖି ପାଖରେ ଥିବା ଏକ ଡେଙ୍ଗାଲୋକ ଆଚାର ବୋତଲଟି ଆଣି କୃଷ୍ଣମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କ ହାତରେ ଧରାଇ ଦେଲେ । ଏଣୁ କୃଷ୍ଣମୂର୍ତ୍ତି ଟିକିଏ ହସିଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଲେ ।

ଏହା ପରେ କୃଷ୍ଣମୂର୍ତ୍ତି ସେଇ ଝିଅଟିକୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ବାଙ୍ଗରା ହୋଇଥିବାରୁ ସେଇ ଡେଙ୍ଗା ଭଦ୍ରବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ ମୋ’ ପାଇଁ ଏକାନ୍ତ ଲୋଡା ଥିଲା । ମୁଁ ବାଙ୍ଗରା ଲୋକଟି ସେଇ ଡେଙ୍ଗା ଲୋକଠାରୁ କେବଳ ସେତିକିରେ ହିଁ ଊଣା, ହେଲେ ଅନ୍ୟ କେଉଁଥିରେ ନୁହେଁ । ତେଣୁ ମୁଁ ସେହିଭଳି ଲୋକଠାରୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଲେ ମନରେ ଭାବେ ମୋର ଊଣାପଣକୁ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ପଠାଇଛନ୍ତି, ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ।”

କୃଷ୍ଣମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କର ଏଭଳି କଥା ଭିନ୍ନକ୍ଷମ ଝିଅଟିର ମନକୁ ବେଶ୍ ଛୁଇଁଲା । ସେ ଭାବିନେଲା ଯେ, କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପାଦନ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ହେଲେ ଅନ୍ୟର ସାହାଯ୍ୟ ନେବା ନିହାତି ଦରକାର ।

ଏହିଭଳି କେତେକଥା ସେହି ଝିଅଟି ତା’ ମନରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲାବେଳେ କୃଷ୍ଣମୂର୍ତ୍ତି ପୁଣି କହିଲେ, “ତୁମେ ବି ସବୁଥିରେ ପାରଙ୍ଗମ । କେବଳ ତୁମେ ଯାହା ଚାଲିପାରୁ ନାହଁ । ସେଥିପାଇଁ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ କିଛି ଭଲ ଲୋକ ନିଶ୍ଚୟ ଆଗେଇ ଆସିବେ । ତୁମେ ସେଭଳି ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ସାହାଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଅସମ୍ଭବ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବି ସମ୍ଭବ କରିଦେଇପାରିବ । ସେମିତି ଦେଖିଲେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି କୌଣସି ନା କୌଣସି ବାଟରେ ଭିନ୍ନକ୍ଷମ । ଏକଥା ଜାଣି ରଖିବାକୁ ହେବ ଯେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ କିଛି ନା କିଛି ବାଟରେ ଅନ୍ୟକୁ ନିଶ୍ଚୟ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବ ।”

କୃଷ୍ଣମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କର ଏଭଳି କଥାରେ ସେ ଭିନ୍ନକ୍ଷମ ଝିଅଟିର ମନୋଭାବ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବଦଳିଗଲା । ସେ ମନେ ମନେ ଭାବିଲା ଅନ୍ୟଠାରୁ ଟିକିଏ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଲେ ପଙ୍ଗୁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଗମ ଗିରି ଲଙ୍ଘିଯାଇପାରେ ।

ତେଣୁ କଥାରେ ପରା ଅଛି –

“ସାନ ବୋଲି ହୀନ ମଣନା ନିଜକୁ ନ ଥାଉ ପଛକେ ମହତ ଗୁଣ

ଦରକାର ବେଳେ କିଂଚିତ୍ ଗୁଣ ହିଁ ବଡ ବଡ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ସାଧନ ।

ସେଥିପାଇଁ ଜଣେ ଭିନ୍ନକ୍ଷମ ବୋଲି ଭାବିବା ମନରେ ନୁହେଁ ଉଚିତ

ଅପର ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଲେ ଯେଭଳି ପଙ୍ଗୁ ଲଙ୍ଘିପାରେ ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତ ।”

ଦୁର୍ଗମ ଅନୁକମ୍ପା ବାଙ୍ଗରା

Rate the content


Originality
Flow
Language
Cover design

Comments

Post

Some text some message..