STORYMIRROR

Mitarani Pattnaik

Children Stories

4  

Mitarani Pattnaik

Children Stories

ମୁଁ ଯେବେ ପିଲା ଥିଲି

ମୁଁ ଯେବେ ପିଲା ଥିଲି

1 min
641

ନୂଆ ସକାଳର ସୁରୁଜ ଦେଖିବି ମନେ ଆଶା ଅସୁମାରୀ ,

ବାପା ମାଆଙ୍କର କଂଅଳ କଢି ମୁଁ ଝିଅ ଅଟେ ସୁକୁମାରୀ |


ଅବଳା ଦୁର୍ବଳା ନିରୀହ ଚପଳା ମୁଁ ଯେବେ ପିଲା ଥିଲି,

ଜନ୍ମ ଦେଇ ମତେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିଲେ ତାଙ୍କଠି ମୁଁ ଋଣୀ ହେଲି |


ଛୋଟ ହୋଇ ଯେବେ ଶିଶୁଟିଏ ଥିଲି ଜାଣେ ନାହିଁ କିଛି କଥା,

ପରିବାର ସ୍ନେହେଁ ବାନ୍ଧି ହୋଇ ମୋର ମନୁ ଯାଉଥିଲା ବ୍ୟଥା |


ଚାଲି ଶିଖାଇଲେ ହାତେ ଖୁଆଇଲେ, ପଢାଇଲେ କେତେପାଠ

ଶାସନ କରିଲେ ରାସ୍ତା ଦେଖାଇଲେ ସହିଲେ ଅଳି ଅଝଟ |


ରୋଗରେ ପଡ଼ିଲେ ବାପା, ମା ମୋର ମୁଣ୍ଡ ବସି ଆଉଁସନ୍ତି,

ଔଷଧ ଦେଇଣ ମାନସିକ କରି ଠାକୁରଙ୍କୁ ଡାକୁଥାନ୍ତି |


ସ୍କୁଲ ଟ୍ୟୁସନ ସମୟ ହୋଇଲେ ପଟାମୁଣା ଧରି ଧାଉଁଥିଲି ,

ପିଲାବେଳେ ସାଙ୍ଗଙ୍କ ମେଳରେ କେତେ ଖେଳ ଖେଳୁଥିଲି |


ପୁଚି, ବୋହୁଚୋରି ଲୁଚକାଳି ଖେଳ ଖେଳତ ଦଉଡିଡିଆଁ,

ଭାବିଲେ ସେ ସବୁ ସପନ ଲାଗୁଛି ଦିଶେ ଆଜି କାଅଁl ଭାଁ |


ସ୍କୁଲ ଫେରିଲେ ବାଟେ ବରଷାରେ ଖେଳି ଖେଳି ଭିଜୁଥିଲି,

ସାଙ୍ଗସାଥି ପିଲାବେଳ ମନେ ପଡେ ପାରିବିନି କେବେ ଭୁଲି |


ପିଲାଙ୍କ ମେଳରେ ଆମ୍ବ କୋଳି ଜାମୁ ଟେକା ମାରି ଖାଉଥିଲି,

ଝିଅପିଲା ବୋଲି ଡରଭୟ ନାହିଁ ଗଛେ ଚଢି ଯାଉଥିଲି |


ଖାଇବା ଜିନିଷ ଆସିଥିଲା ଯଦି ବେଶି ମୋର ଜିଦି ଥିଲା,

ସେହି ଜିଦି ସବୁ ଭାଙ୍ଗି ଯାଇ ଆଜି ପାଣିରେ ଉଡେଇ ଗଲା|


ଅନ୍ଧାର ଦେଖିଲେ ଡରି ଯାଉଥିଲି ଧାଉଁଥିଲି ମା କୋଳେ,

କାନି ପଣତରେ ଘୋଡେଇ ସେ ଆଉଁସନ୍ତି ସ୍ନେହଁବୋଳେ |


କେତେ ରାଗ ଆଉ ମାନ ଅଭିମାନ ରୁଷି ହଜି ଯାଉଥିଲି,

ଭାଇଭଉଣୀଙ୍କ ଗହଣରେ ମିଶି ସ୍ନେହେଁ ଗେହ୍ଲା ହେଉଥିଲି |


ବାଳୁତ ସମୟେ ନିଷ୍କପଟ ମନେ ଭୁଲ ଯାଉଥିଲା ହୋଇ,

ଭୁକ୍ଷେପ ନ କରି ତିଳେ ମାତ୍ର ତାକୁ ନିଦେ ଯାଉଥିଲି ଶୋଇ |


ପିଲାବେଳେ ଗଲା ବଡ ହୋଇ ଆଜି ଯୌବନରେ ହେଲି ଠିଆ,

ସଂସାର ଜଂଜାଳ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁଣ୍ଡେଇ ପଥର କରିଛି ହିଆ |

               


ଏହି ବିଷୟବସ୍ତୁକୁ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରନ୍ତୁ
ଲଗ୍ ଇନ୍