କାହିଁକି

କାହିଁକି ମୁଁ ଝୁଣ୍ଟିପଡେ ମୋ ମିଛ ହସ ରେ

କାହିଁକି ମୁଁ ଅନ୍ଧାରରେ ଲୁହ ହେଇ ଝରେ

କାହିଁକି ମୁଁ ବର୍ଷା ଛାଡ଼ି ବସନ୍ତ ରେ ଭିଜେ

କାହିଁକି ମୁଁ ତାରା ହେଇ ଆଲୁଅ ରେ ହଜେ

କାହିଁକି ମୁଁ ଓଠ ଧାରେ ମିଛ ଗପ ଲେଖେ

କାହିଁକି ମୁଁ ମିଛ ଟା ରେ ସ୍ୱପ୍ନ ଏତେ ଦେଖେ

କାହିଁକି ମୁଁ ଖୋଲି ପଢେ ପୁରୁଣା ଡାଏରୀ

କାହିଁକି ମୁଁ କିଛି ସ୍ମୃତି ପାରେନାହିଁ ଚିରି

କାହିଁକି ମୁଁ ଚଷମା ରେ ଲୁଚାଏ ନିଜକୁ

କାହିଁକି ମୁଁ ଡରୁଥାଏ ଆଖି ଖୋଲିବାକୁ

କାହିଁକି ମୁଁ କୁହୁଡି ରେ ଝାପସା ଝାପସା ଦିଶେ

କାହିଁକି ମୁଁ ଜାଣି ଜାଣି ମିଠା ମିଛ ହସେ!