Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Vishwanath Shirdhonkar

Others


5.0  

Vishwanath Shirdhonkar

Others


माणसापेक्षा गाढव बरा !!!!

माणसापेक्षा गाढव बरा !!!!

8 mins 635 8 mins 635

 - " गाढवे तुम्ही खरोखर गाढवच आहात . "

- साहेब रागाने म्हणाले. पण राजाभाऊ गाढवे शांत होते . त्यांना मुळीच राग आला नाही . उलट विनम्रपणे ते सहज म्हणाले , " धन्यवाद सर . "

आता साहेब चवताळले . त्यांना वाटलं राजाभाऊ गाढवे त्यांची थट्टा करत आहे . 

-" अहो गाढवे मी तुम्हाला चक्क गाढव म्हटलय . धन्यवाद कसला देताय ? "

- " मग काय द्यायला हवं सर ? " राजभाऊ गाढव्यांनी अगदी शांतपणे विचारलं .  

- " काही देऊ नका . " आता साहेबांचा पारा आणखीनच वाढला होता , " काही देऊ नका मला . नीट धड काम करा म्हणजे माझ्यावर उपकार होतील "

- " यस सर . " 

- राजाभाऊ गाढव्यांना समजलंच नाही की  त्यांच कुठे चुकलं आणि याहूनही हे की साहेबांना राग येण्याचे मुळात कारण काय होते ? त्यांनी साहेबांच्या समोरून फाईल घेतली , कागदं गोळा केली व म्हणाले ,

- " येऊ साहेब ."

- " नाही जेवण करूनच जा ." साहेब रागाने म्हणाले . 

- " यस सर " पण गाढवे शांतच होते . 

- साहेबांचा राग अजूनही कमी झालेला नव्हता . साहेबांच्या जेवण्याच्या निमंत्रणाला कोणताही प्रतिसाद न देता राजाभाऊ गाढवे चुपचाप केबिनच्या बाहेर आले व आपल्या जागेवर येउन बसले .

-" काय राजाभाऊ, साहेब आज परत तुम्हाला गाढव म्हणाले ? आता तर साहेबांचे नाव ' गिनीज बुक ' मध्ये धाडायला हवं ." राजाराम शिपायानीही आज परत राजाभाऊंची  थट्टा केली . - " राजाराम , कर तू पण माझी थट्टा कर . अरे पण कावळ्याच्या श्रापाने गाय का कुठं मरण पावेते ? राजाभाऊ  तितक्याच शांत पणे म्हणाले . 

- " म्हणजे आपले साहेब कावळा ? " राजाराम शिपायाला हसू आलं , " सांगतो साहेबांना ."

- " जा सांग . " तितक्याच शांतपणे राजाभाऊ म्हणाले , " अरे राजाराम , "गाढव इतका वाईट प्राणी नसतो . गरीब प्राणी बेचारा . कुणाचं काय घेतो रे तो . सारखे सगळे त्याच्या मागं लागतात .  "

- अहो राजाभाऊ  राहूद्या तुमचं गदर्भ पुराण . . गाढवाबद्धल मला मुळीच आपुलकी नाही . "

- राजाभाऊ  गाढवे आपल्या कामाला लागले . खरं तर नोटशीटवर साहेबांनीचं सामान विकत घेण्यासाठी  स्वाक्षरी करून आपली स्वीकृति दिली होती . ऑर्डर फार मोठी होती , त्यासाठी हेडऑफिसहूँन अगोदरच मंजूरी आलेली होती .सर्व शाखांमधून अनेक दिवसांपासून वस्तूंची मागणी होती . म्हणून गाढवे सप्लाई ऑर्डर देऊन मोकळे झाले.यात त्यांच काही चुकलं असं त्यांना वाटलं नव्हतं . पण साहेबांच गणित वेगळं होतं . हे सर्वाना ठाऊक होतं  . व सप्लायर साहेबांना त्यांच्या घरी जाऊन काही भेट देण्याच्या अगोदरच राजाभाऊ गाढव्यांनी आर्डर दिल्यामुळे ते नाराज झाले .  पण राजाभाऊ गाढव्यांना याच्याशी काहीच घेणं देणं नव्हतं .ते साधे सरळ,भोळे, आणि सरळ वाटेने चालणारे,कर्तव्य दक्ष,धर्मभीरु, खाल्ल्या मिठाला जागणारे प्रामाणिक माणूस होते.त्यांच्या याच स्वभावामुळे आजच्या काळात त्यांचा कोणाशीच निभाव होत नसे .

-राजाभाऊ गाढवे तडजोडीसाठी कधी ही तयार नसायचे . घर असो किंवा बाहेर , तडजोड हा शब्द त्यांच्या शब्दकोशातच नव्हता . त्यांच्या याच तत्वनिष्ठपणामुळे व प्रामाणिकपणामुळे त्यांचा सतत अपमान होतं . त्यांना कमी लेखले जात . त्यांची सर्व थट्टा करीत असे , त्यांना घालून पाडून बोलत असे . पण राजाभाऊ गाढवे याची फारशी दखल घेत नसे व जास्त काळजीही करत नसे .  राजाभाऊ गाढव्यांचे घरातही कुणाशी  फारसे पटत नसे व त्यांना कुणी फारसे विचारात ही नसे . पगाराचे पैसे प्रत्येक एक तारखेला बायकोच्या हातावर ठेवल्या नंतर राजाभाऊ गाढवे ही घरात फारसे कोणाशी संबध ठेवत नसे . एकूण घरात राहूनही राजाभाऊ गाढवे या जगात एकटेच होते . आणि म्हणून गाढव्यांच्या  आयुष्यात वेगळं असं काहीच नव्हतं , महत्वाचं असं काहीच नव्हतं . महत्वाचं होतं ते म्हणजे , त्यांचा नियमितपणा आणि प्रामाणिकपणा . रोज दहा  मिनिटं अगोदर गाढवे ऑफिसमधे आपल्या खुर्चीवर दिसायचे , आणि संध्याकाळी  दहा मिनिटांपेक्षा जास्त ऑफिसमध्ये  थांबत ही नसे . मधल्या सुटीत ते डबा , जागेवर बसूनच खात असे , तो ही पांच मिनिटांच्या आत . रविवारचा सबंध  दिवस ते झोपून किंवा लोळून काढायचे . राजाभाऊ गाढव्यांना एकचं मुलगा होता तो ही बाहेर गावी नोकरी निमित्त असायचा .  . घरात बायको , आई , वडील , धाकटा भाऊ , त्याची बायको आणि त्यांचे दोन पोरं हीच मंडळी होती . म्हणून रविवारी देखील त्यांच्या डोक्याला कोणताही ताप नसे . एकूण राजाभाऊ गाढवे आडनावाच्या या माणसाचे आयुष्य अगदी सुखात आणि सुरळीत होतं . 

- लहान पणापासून राजाभाऊ  गाढवे अण्णांच्या म्हणजे आपल्या वडिलांच्या तोंडून हे ऐकत आले होते  " तू अगदी गाढव आहेस . किंवा  गाढवा सारखा आहेस . किंवा एखाद वेळेस म्हणायचे , " गाढवा सारखा वागू नकोस  . " आणि तेव्हा त्या बालपणापासूनच राजाभाऊ गाढव्यांना  गाढव या प्राण्याबद्दल कुतूहल निर्माण झाले . गाढव हा प्राणी कसा वागतो . म्हणजे त्याच्या  सारखं वागू नको हे जे अण्णा नेहमी म्हणतात त्याप्रमाणे तरी निदान कळेल की आपण कुठं चुकत आहोत . 

- पण राजाभाऊ  गाढव्यांना  गाढवाच्या वागणुकीबद्दल काहीच कळू शकले नाही याचे त्यांना नेहमी आश्चर्य वाटायचे . पुढे शाळेत मास्तर त्यांना काही विचारायचे आणि गाढवे त्याच उत्तर बरोबर नाही देऊ शकले तर मास्तर म्हणायचे , " - गाढवा पुढं गीता वाचून काय उपयोग . बाकावर बैस बाबा तू . "

- मास्तर कंटाळायाचे पण राजाभाऊ  गाढव्यांना  प्रश्न पडायचा की गाढवापुढे गीता वाचण्याची गरज कोणाला पडली. आणि गाढवापुढे गीता वाचणारा मूर्ख की शहाणा ? गाढवाचा काय दोष त्यात ? यानंतर राजाभाऊ  गाढव्यांना गाढव नावाच्या प्राण्याशी खरोखरच खूप आपुलकी वाटू लागली  . 

- पुढे त्यांना स्वत:साठी सतत गाढव संबोधन ऐकून ऐकून गाढवाबद्दल जवळीक वाटू लागली . पण त्याचीही एकाद्या पुराणासारखी वेगळी कथा आहे . म्हणजे आटपाट नगर नव्हते . पण एकदा राजाभाऊ गाढवे प्रवासाहून परतत होते . सकाळची वेळ होती . त्यांना ऑफिसमध्ये पोहोचायची घाई होती . अशातच गजबजलेल्या रस्त्यावर अचानक कोणी तरी एका पिसाळलेल्या भटक्या पिसाळलेल्या कुत्र्यावर  काठी उगारली .ते कुत्रं नेमकं यांच्यावर धावून आलं . राजाभाऊ गाढव्यांना वाचायलाही जागा नव्हती . पण अचानक दोन गाढवं एक मेकांच्या मागे ओरडत  धावत समोर आले आणि अंगावर आलेला कुत्रा बाजूला झाला . तेव्हा गाढव्यांना असं वाटलं की त्यांच्यासाठी दोन गाढवं कसे देवा सारखे धावून आले त्यांच्या मदतीला . त्या दिवसापासून गाढवे त्या गाढवांचे मनात उपकार मानू लागले . मागून त्यांचा मालक धावत येत होता . तो मात्र गाढव्यांशी आदळला . हरकत नाही कुत्र्या पेक्षा , माणूस चालेल . पण या दोघांमध्ये गाढव मात्र नक्कीच उत्तम . पिसाळलेला कुत्रा चावला असता तर १४ इंजेक्शन लावावे लागले असते . म्हणजे गाढवाची एक वेळा लाथ खाणं परवडेल , पण भटक्या कुत्र्याचं चावण केव्हाही परवडण्या सारखं नाही .त्या दिवशीपासून गाढव्यांच हे ठाम मत झालं . आणि हे ते प्रत्येकाला बोलून दाखवूही लागले की माणसापेक्षा गाढव केव्हाही बरा . .   

- आपल्याला कुत्र्यापासून गाढवानीच वाचविलं सतत हा  विचार करून करून गाढव्यांना त्या गाढवांबद्दल आपुलकी वाटू लागली . व त्यांनी गाढवाबद्दल आणखीन माहिती गोळा करण्याचे ठरविले . आणि खरोखरच एका सुट्टीच्या दिवशी राजाभाऊ शहराच्या बाहेर एका कुम्भाराकड़े जाऊन पोहचले . कुम्भाराने राजाभाऊंना गाढवाबद्दल त्यांच्या ज्ञानात भर पडेल अशा बर्याच गोष्टी सांगितल्या . कुम्भाराला भेटल्या नंतरच राजभाऊंना गाढवाबद्दल बरीच नवी माहीत मिळाली . त्या दिवशी गाढवाच्या अनेक विशिष्टते बद्दल देखिल गाढव्यांना माहिती मिळाली .                                                                                                   --कुम्भाराने त्यांना सांगितले की , जगातला सर्वश्रेठ आणि चांगला असा प्राणी गाढवच असतो . साधा , सरळ , भोळा-भाबडा , आणि स्वामिभक्त गाढवामधे कोल्ह्यासारखी चालबाजी नसते , तर सिंहासारखी क्रूरता नसते . महत्वाचे म्हणजे गाढव कामचुकार नसतो आणि आळशीही नसतो . किती ही ओझे असो , कुत्र्यासारखा भुंकायला सुरवात करत नाही . गाढ़ावाची सहनशक्ती अचाट असते . कुत्रा पाळण्यापेक्षा गाढव पाळणे केव्हा ही चांगले .कुत्र्यांसारखा गाढव माणसांना चावयला धावत नाही . कुत्रा भुंकण्याशिवाय काहीच कामाचा नाही.ठाउक नाही लोकं घरात कुत्रे का पाळतात आणि त्यात आपली प्रतिष्ठा का समजतात? विशेष म्हणजे कुत्र्यांच्या चावण्याला सर्व घाबरतात , अगदी माणसाला सुद्धा चावता येतं जेव्हा की गाढव कोणालाही चावत नाही , आणि कोणाला घाबरवत देखिल नाही . किती मोठा गुण आहे गाढ़वाचा . याचा विचार करायला हवा की नाही ? गाढव बहुदा एकटाच ओरडतो पण कुत्रा सगळ्या कुत्र्यांना गोळा करून सर्वांची झोप मोड़ करतो , आणि पहाटे ओरडल्यास सर्वांना भीती वाटते . कुत्रा कोणाच्या कामधंद्यात मदत करत नाहीं , जेव्हा की गाढव दिवसभर ओझं उचलतं असतो . गाढव कुम्हाराचा खरा मित्र असून त्याच्या जिव्हाळ्याचा देखिल असतो आणि आता तर राजभाऊंचा देखिल जिव्हाळ्याचा झालेला आहे .     

--संध्याकाळचे पांच वाजले होते . ऑफिसमधे राजभाऊ आपलं सामान आवरत होते . ते आता घरी निघण्याच्या तयारीत होते इतक्यात राजाराम शिपायाने त्यांना साहेब बोलावित असल्याचा निरोप दिला . राजाराम शिपायाच्या डोळ्यात राजाभाऊना खोडसरपणा दिसत होता , जणू सांगत होता की साहेब तुम्हाला आत परत गाढव म्हणणार आहे . पण राजाभाऊना त्याची काही काळजी नव्हतीच . साहेबांच्या केबिनमधे आंत शिरताच साहेब म्हणाले , ‘ या राजाभाऊ . ‘     

--चक्क राजाभाऊ ? आज गाढव नाही ? राजाभाऊना आश्चर्य वाटले .                             –‘ बसा. ‘ साहेब म्हणाले .                                                            –-साहेब राजाभाऊना आश्चर्याचे धक्केच देत होते . साहेबांकडून इतक्या विनम्रतेची कल्पनाच नव्हती , आणि इतका आदर आता तर कमालच झाली . राजाभाऊचे मन आशंकित झाले . जरुर काही गड़बड़ आहे . राजाभाऊ विचार करू लागले . पण साहेब हसत होते .                –‘काय झाले सर ? ‘ राजाभाऊ ने आपल्या स्वभावाप्रमाणे विनम्रतेने विचारले .                             –‘ काही नाही राजाभाऊ , आय एम् सॉरी . सकाळी विनाकारण मी तुम्हाला रागावलो . तुम्हाला गाढव म्हणालो . रियली आय एम् सॉरी . ‘ साहेब परत एकदा सॉरी म्हणाले ,  ’ तुम्ही पण काय विचार करत असाल माझ्याबद्दल? ‘ राजाभाऊनी काहीच उत्तर दिले नाही. –साहेबांनी परत विचारले , ‘ राजाभाऊ , माझ्याचबद्दल विचार करता आहात ना ? ‘ -- नाही साहेब . ‘                                                                – ‘ मग ? ‘                                                                       – ‘ मी तर गाढवाबद्दल विचार करतोय . ‘ अचानक साळसूदपणे राजाभाऊ म्हणाले .                 – ‘ काय ? ‘ साहेब दचकले . आश्चर्याने राजाभाऊकड़े बघत म्हणाले , ‘ काय म्हणताय राजाभाऊ तुम्हीं ? ‘                                                              --‘ काही नाही सर .’ राजाभाऊ म्हणाले , ‘ आपण बोलावले मला . काही काम आहे का ? ‘ राजाभाऊ विनम्रतेने म्हणाले . त्यांना सकाळची घटना आठवली . साहेबांचे सकाळचे रागावण्याचे कारण आठवले , ‘ सर , आपण अजूनही सप्लाय आर्डर रद्द करू शकतो . मी लगेच पत्र लिहून आणतो , आपण सही करा म्हणजे मी लगेच सप्लायरला त्याच्या घरीच जाऊन देतो . अजून तर त्याने काही सामान धाड्लेच नसेल . ‘                               --‘राहू दया . मी याचसाठी तुम्हाला बोलाविले आहे . ‘ साहेब म्हणाले , ‘ मी आत्ता लंचमधे घरी गेलो होतो ना तेव्हा तो सप्लायर पण माझ्या मागोमाग घरी आला होता . हातपाय जोडत होता . माफ़ी मागत होता . मी पण विचार केला , जाऊ दया नेहमीचाच व्यवहार आहे . ‘ साहेबांची नजर मात्र खाली होती .                              – ‘ अति उत्तम ‘ राजाभाऊंच्या तोंडातून लगेच हे शब्द बाहर पडले , ‘ सर चांगल झालं तो आपल्याला घरी भेटला . ‘ --साहेब आता परत राजभाऊंकड़े आश्चर्याने बघत होते , पण राजाभाऊ मात्र शांत होते .                                                              –‘ आणखिन काही काम आहे का ? ‘                                                              – ‘ नाही . ‘                                                                        – सर येऊ मी ? ‘                                                            –‘ होय . ‘ साहेब म्हणाले आणि राजाभाऊ बाहर पडले .                                       -–बाहेर येताच क्षणी राजाराम शिपायाने परत राजभाऊंची छेड़ काढली , ‘ काय झालं राजाभाऊ ? साहेबांनी परत तुम्हाला गाढव म्हटलं ? पण तुम्हीं साहेबांना सड़ेतोड़ उत्तर का देत नाही ? ‘ – ‘ त्याची गरज नाही . ‘ राजाभाऊ शांतपणे म्हणाले , ‘ पण राजाराम, तू मला एक गोष्ट सांग . गाढव फ़क्त गवतच खातों का रे ? लाच नाही खात ? ‘ – राजाराम शिपाई बऱ्याच वेळ जोरजोराने हसत होता . राजभाऊ शांतपणे ऑफिसच्या बाहेर पड़त होते .  

 ********* समाप्त ***********                                                              


Rate this content
Log in