सावली....

आपल्याच सावलीला 

सोडून जातोस कसा तू

भुतांच्या दावणीला

मला बांधतोस कसा तू...

माझेच मला कधी

गावले नाही वितभर

प्रेतांच्या टाळुंवरची

ते लोणी खाती रितसर....

खंत नको ती

क्षणाचीही उसंत नको

रोजच्या मरणाला

जीवनाचे रवंथ नको...

घाबरू नकोस तू असा

तुझीच मी सावली आहे

जगण्यासाठी रोजची

दुकानदारी मांडली आहे...

दुकानदारी....