पृथ्वी आंघोळ करी

आभाळाने सूर्य झाकीला

कसा काळोखा दिसतसे

सरसरणाऱ्या धारामधूनी

पृथ्वी आंघोळ करी तसे

चमचमणाऱ्या विजामधूनी

किती गर्जना होत असे

या जलधारा पाऊस वारा

कसा थंड तो भास तसे

कुरणावरच्या झाडारती

थेंब जसा तो मोती असे

हिरवळ पाने तेज तवाने

मना मोहुनी घेत असे

दडुन पक्षी उडुनी दिसले

चरावया कसे जात असे

आनंदाने खुल्या मनाने

निज बाळासह रम्य असे

राना मधल्या हिरवळ झाकी

मना मोहुनी घेत असे

पाण्यासंगे मोद बहरतो

पक्षी गीत गात फिरे

राना मधल्या झाडावरती

रंगबिरंगी फुल खिले

आभाळाची चाहुल येता

मोर पिसारा फुलवित असे

माळावरती हिरवळ झाकी

गाई वासरे चरीत असे

शेतकरी मन प्रफुल झाला

मशागती तो करीत असे

नव पावसाचं स्वागत 

पृथ्वी आंघोळ करी