ശാന്തമായ വിരഹത്തിന്റെ യുഗഗീതം

മഴത്തുള്ളി വീണു ശാന്തമായ

മന്ദമാരുതന്റെ മൃദുനാദത്തിൽ,

ഒരു യുഗമായ് ഞാൻ, ഈ നിമിഷം

നിൻ വരവിനായ് മാത്രം കാത്തുനിൽക്കുന്നു. നദിയിലൂടെ ഒഴുകി നീങ്ങുന്ന,

ചെറിയ ചിറകുതളിർത്ത വഞ്ചികൾ,

എൻ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ പോലെ

നിൻ ആഗമനമറിഞ്ഞോ വിറങ്ങലിക്കുന്നു. മണൽത്തിട്ടകളിൽ എഴുതിയ പേര്

തിരമാലയൊഴുകി മായ്ക്കുമ്പോഴും,

മനസ്സിന്റെയഗാധമാം മൗനത്തിൽ

നിന്നെ മാത്രം പിന്നെയും വിളിക്കുന്നു. ഇരുണ്ട രാവിന്റെ ചില്ലകളിൽ

ഒറ്റ ദീപനാളമായി ആശ തെളിയുന്നു –

ആശയെന്നെരിയുന്ന വിളക്കുമായി

ഈ കാത്തിരിപ്പിനെ ഞാൻ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. കാലം എത്രയേറെ മാറിയാലും,

നീ വരുമെന്നുള്ളൊരുറച്ച സ്വപ്നത്തിൽ,

എൻ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ നിമിഷവും

നിശ്ശബ്ദമായി പൂത്തുലർന്നു നിൽക്കുന്നു