റോസുപോൽ നാം

ദൂരത്തു കാണാൻ ഭംഗിയാണ് എന്നിക്ക്

എന്റെ സുഗന്ധത്തിൽ ആരും അലിഞ്ഞു പോവും

എന്റെ മുള്ളുകൾ നിന്റെ വിരൽ മുറിക്കും

എങ്കിലും ഞാൻ നിന്റെ സ്വന്തം ആവും

മനുഷ്യന്റെ മനസ്സ് പോൽ അല്ലെ ഞാനും

പുറമെ  നീ പുഞ്ചിരി തൂകി നിൽക്കും

നിന്റെ ഉള്ളിലെ മുള്ള് നീ ഒളിച്ചു വെക്കും

വാക്കുകൾ കൊണ്ടു നീ സുഗന്ധം ആവും

ഒടുവിലോ എല്ലാം നഷ്ട്ടം ആവും