"நிழல் உலகின் நிஜ ஹீரோ"

புகழ்ச்சிய பாட எடுக்கல பேன,

       இகழ்ந்து பேச ஏதுமில்ல உன்ன!

கட்டுப்பாடு போட்டாலும் -உன்போல்

        கள்ளமில்லா மனசு யாருமில்ல!

ஏடு எடுக்கும்  வயசுலே

         எழுந்த உழக்க!

 இன்னமும் ஓயாம ஓடுர;

        இத்தனக்கிம் கண்டதில்ல 

என்டும் கண்ணுல ஒரு துளி!

  உக்காந்து வேல பாத்தாலே

       உத்வேகமில்லா எந்திர உலகத்துல,

நின்னுட்டே இருபது வருசமா

         குடும்பத்துக்காக உழச்ச

உன் பெரும யாருட்ட சொல்ல?

அரமணி நேரம் 

       அதிகம் முழிச்சிருந்தாலே

"ஐயோ! தூக்கம் வருது"ன்னு 

       அலறும் என்னவர் மத்தியில்,

நடுநிசியிலும் விழிச்சிருந்து

       நதிபோல் உழைக்கும் 

உன்ன பத்தி பேசலன்னா...

        இந்த பிறவி பலனேது?

இயற்கை அன்னையின் 

       மடியில பிறந்து தவழ்ந்து,

இன்பத்த கண்ணார

        கண்டு முடிக்குமுன்னே,

கடல் கடந்து இளமயயும்

         தொலச்சி கரைதேடிப்போன

கண்கண்ட தெய்வமே!

           எத்தன பிறவி எடுத்தாலும்,

உமக்கு நாம் கொண்ட

          கடன் தீர்க்க வழியுண்டோ?

தடுமாறும் இடமெல்லாம் 

          தடிபோல தொடர்ந்தாயே!

கஷ்டத்த மட்டுமே 

         நீ பாத்து,

இஷ்டப்பட்டதெல்லாம் இன்முகத்தோட 

        வாங்கி கொடுத்தாயே!

"என் வெற்றிக்கு பின்"

         நீ என்பதில் இல்லை இன்பம்;

"உன் கடின உழைப்பின் 

        பின்னே நம் குடும்பத்து

வெற்றி"ன்னு சொல்லுரதே

        தனிப்பெரும எமக்கு!

கிண்டலா இருந்தாலும் 

        புதிய சாதனன்னு

கின்னஸ்ல பதியிராங்க...

       உம் போல தனக்கென வாழ

உத்தமர்களுக்கான பதிவு-

         எத்தனையோ மனமறியும்.

"ஒரு மகனா பிறந்திருக்க கூடாதா?

         உன் கஷ்டத்துல பாதியாச்சும்

நான் சுமை ஏற்றிருப்பேனே!" என்னு

        காலமெல்லாம் தீரா ரனமாச்சி...

இன்னொரு பிறவி கிடக்கிமோ,

         மன ரனத்துக்கும் மருந்திட்டிட?

கண்டிப்ப கண்ணுலயும்

         கனிவ நெஞ்சுலயும் வெச்சி,

அதட்டி அன்போடு பேசும் 

        ஆறடி மனிதர்...

நிழல் உலகில் வாழும் 

         நிஜ ஹீரோ -

                       என் அப்பா!

புறமாய் சிரிக்கிறேன்,

          அகமாய் அழுகிறேன்...

என்னால் ஏதும் செய்ய முடியலயே

           என் அப்பனுக்கென!

                                     "அப்பாக்களுக்கான"

                                                       சமர்ப்பணம்.