ମମତାର ଅକୁହା ବେଦନା

ତୁମେ ଦୁହେଁ ଆସିବ ବୋଲି

ଏକ ଅକୁହା ବେଦନା ଭିତରେ ମଧ୍ୟ 

ଥିଲା ପ୍ରେମ ପ୍ରତ୍ୟାଶାର ନୂଆ ସମ୍ଭାବନା ।

ଶତ ଦଳ ପଙ୍କଜ ବାସ୍ନାରେ 

ସୁଗନ୍ଧିତ ହେଉଥିଲା ମନ 

ହେଲେ ସେଥିରେ ବି ଥିଲା 

ଏକ ଭୟ ଆସ୍ତରଣ ।

ମାଟିର ବକ୍ଷ ଚିରି 

ଆକାଶକୁ ଦେଖିବାର ପୁଲକ ପାଇଁ 

କରୁଥିଲ ନିରନ୍ତର ପ୍ରୟାସ ।

କେତେବେଳେ ହେଲି ଅଭିଭୂତ 

କେତେବେଳେ ଆମୋଦିତ 

ଶୁଣିବାକୁ ସେ ସୃଜନର ପହିଲି ଝଙ୍କାର ।

ସଂଚରିଯାଇଛ ମୋ ଭିତରେ 

ମୋ ମନର ସ୍ଫୁରଣ 

ଅବା ହୃଦୟର ସ୍ପନ୍ଦନ ହୋଇ ।

ବିଶ୍ୱ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଉପଲବ୍ଧି ପାଇଁ

ପ୍ରତିଟି ରେଣୁରେ ସାଜ ସମାହିତ 

ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କଅଁଳ ପାଦର ସ୍ପର୍ଶରେ 

ଲେଖା ବୋଧେ ମୋ ବାକି ଆୟୁଷ ।

ନୂଆ ପରିଚୟ ଆଣି 

ମୋ ଅସ୍ତିତ୍ଵ ସାଜିବ 

ମୋ ଶୂନ୍ୟ କୋଳରେ ଦୁହେଁ 

ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଭରିବ 

ଶୋଷିନେବ ମୋ ଭିତରୁ 

ସାଇତିଥିବା

ଆଶା ଆକାଂକ୍ଷାକୁ 

ବିତରିବ ହସାଇବ 

କାଉଁରୀ ପରଶେ ସଭିଙ୍କୁ ।