"ମା"ଚନ୍ଦ୍ରକଳା, କୋରାପୁଟ

ମାଆର ଓଠର ମିଠା ମିଠା କଥା

ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ପୀୟୂଷ,

ସବୁ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ସହି ଯାଏ ସିଏ

ସନ୍ତାନକୁ ଦେଇ ହସ |

ତାର ପାଦ ଧୂଳି  ଚନ୍ଦନଠୁଁ ବଳି

କରଇ ସଦା ଆଶିଷ,

ନିଜେ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ହୃଦୟରେ ଚାପି

ଓଠରେ ଦେଖାଏ ହସ |

ତା'କୋମଳ କୋଳ ଅତି ସୁଶୀତଳ

ତୂଳୀ ତଳ୍ପ ଲାଗେ ବିଷ,

ମଙ୍ଗଳ କାରିଣୀ  ସ୍ନେହ ନିର୍ଝରିଣୀ

କେତେ ପୁଣ୍ୟ ତା'ଆଶିଷ |

ମାଆର ପଣତ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ନେତ

ସୁଖେ ଦୁଃଖେ ହୁଏ ସାହା,

ବିପଦେ ଆପଦେ ରକ୍ଷାକବଚ ସେ

ଦେଖାଏ ସେ ନୂଆ ରାହା |