“ जीर्ण रीतींचे घाव हे ,सोसणे मी सोडले उमलुनी राखेतून आता स्वप्न नवे मी पहिले एकवटून जीव आता बळ पंखात आणले क्षितीजाच्या भाळावरती यश कीर्ती चे मळवट भरले गौरी एकबोटे ”