ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ – ಪ್ರಥಮ ಅಧ್ಯಾಯ

ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸೂತ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಶೌನಕ ಋಷಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು:
"ಈ ಕಠಿಣ ಕಾಲವಾದ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನರ ಮನಸ್ಸು ಅಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪಾಪಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಬಹುದು? ಯಾವ ಉಪಾಯವು ನಿಜವಾದ ಮೋಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ?"

ಅವರಿಗೆ ಸೂತರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು:
"ಓ ಶೌನಕ ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಭಾಗವತ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಭಾಗವತವು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇದು ಭಕ್ತಿಗೆ ಬಲ ನೀಡುತ್ತದೆ, ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ, ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ಉಪಾಯವೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲು ಸಮರ್ಥವಲ್ಲ. ಭಗವಂತನು ದಯಪಾಲಿಸಿ ಕಲಿಯುಗ ಜನರಿಗಾಗಿ ಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾನೆ."

ಶೌನಕರ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸೂತರ ಉತ್ತರ ಒಂದು ಮಹಾ ಅಮೃತಧಾರೆಯಂತೆ ಹರಿಯಿತು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು:
"ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವು ಸಂಸಾರದ ಭಯವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಕಾಲದ ಹಾವು ಬಾಯಿಂದ ತ್ರಾಣ ನೀಡುವಂತಹುದು. ಇದು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದ ಪಾವನ ಗ್ರಂಥ. ಪರಿಕ್ಷಿತ ಮಹಾರಾಜನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಶುಕಮುನಿ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ದೇವತೆಗಳೂ ಸಹ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಕಥೆಯು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವ ಅಮೃತ."