ಗಾಲಿಯ ಜೀವನ

ಓಡುತ್ತಿರುವ ಜಗತ್ತು ,

ಕಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತು,

ನಾ ನೆಡೆಸಬೇಕು ಯಂತ್ರದ ಜೀವನ !

ದಿನ ಬೆಳಗಾದರೆ ಸಾವಿರಾರು ಒತ್ತಡ ,

ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಲಿಗಳು ಸಂಗಡ,

ನೋಯುತ್ತಿದೆ ನನ್ನೀ ಮನ !

ದಿನ ಪೂರ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದೆ ದುಡಿದು ,

ಬರುತ ಭಾರದ ಹೆಜ್ಜೆದಿ ನೆಡೆದು ,

ತನುವಲ್ಲೇನೋ ಭಯದಿ ಕಂಪನ !

ಯಾರಿಗಾಗಿ ಈ ದುಡಿತ,

ಯಾಕಾಗಿ ಈ ಕುಸಿತ,

ನನಗೂ ಬೇಕು ನಗುವಿನ ಸ್ಪಂದನ !

ನನಗೂ ಪ್ರಕೃತಿಯೊಡನೆ ಬೆರೆಯುವಾಸೆ,

ಪತಂಗವಾಗಿ ಜಿಗಿಯುವಾಸೆ,

ನಲಿಯುವಾಸೆ ನನಗೆ ಒಂದು ದಿನ !

ಸಮಯವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ,

ಆಕಾಶ ಭೂಮಿಯ ತಂಪಾಗಿಸಿ,

ನೋವುಗಳ ಮರೆಯುವಾಸೆ ಬರೆಯುತ ಒಂದು ಕವನ !