“ ମା ଅକ୍ଷର ଟା ସବୁଠାରୁ ବଡ ସିଏ ତୋ ସଂସାରେ ସାର ତା ସ୍ବେହ୍ନ ମମତା ଆଗରେ ଆଜି ସବୁ କିଛି ହୁଏ ପର ଗର୍ଭ କଷ୍ଟ ସହି ଜନମ ଦେଇଚୁ କରିନୁ କେବେ ପର ହାତ୍ ଧରି ମା ଚାଲି ଶିଖାଇଚୁ ମା କୋଳ ସରଗ ପୁର ”