ପ୍ରିୟତମ

ପ୍ରିୟତମ!

ଏମିତି ଜୀବନ ଟିଏ ଦିଅ ଗୋ ମତେ

ଖାଲି ବଞ୍ଚିବିନି,

ଜୀବନ ପରି ଜୀବନଟେ ଜୀଇଁପାରିବି

ବିନା ପ୍ରବଞ୍ଚନା ରେ,

ଆଞ୍ଜୁଳାଏ ବିଶ୍ଵାସର ଭରସାରେ

ଆଉ ମୁଠାଏ ପ୍ରେମର ଆଶ୍ରାରେ I

ହେଇ, ଜାଣିଛ ନା,

ତୁମ ବିରହ ରେ ବଞ୍ଚିବା ଭାରି କଷ୍ଟ,,

ତଥାପି ତୁମ ବିରହ ଭଲ ଲାଗେ ମତେ

କାହିଁକି ନା, ତୁମେ ଥାଅ ମୋ ଭିତରେ

କ୍ଷୀର ନୀର ପରି ସମାହିତ

ସେଇ ସବୁ ବିଜନ ବେଳା ରେ I

ପ୍ରିୟତମ!

ସେତେବେଳେ ମୁଁ ତ ବେଶି ବେଶି ହଜି ଯାଏ,

ମଜ୍ଜିଯାଏ, ତୁମ... ଖାଲି ତୁମ ଭାବନାରେ,

ଆଉ ଯେତେ ଯେତେ ସବୁ ସମ୍ପର୍କକୁ ପଛ କରି,

ମୁଁ ଖାଲି ବିଭୋର.. ବିମୁଗ୍ଧ.. ତୁମ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆଧିପତ୍ୟରେ  ….।