ଏଇ ପାଦ

ମୁଁ ଅନେକ ଯୁଦ୍ଧ ଯୁଝିଛି।

ଅନେକ ଯୁଦ୍ଧର ଜୟ ପରାଜୟ ପରେ

ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ ପଡ଼ିଥାନ୍ତି,

ଯଦି ମୁଁ ଦେଖିନଥାନ୍ତି ଏ ଆକାର..

ଏ ଆକାର ମୋ ଧୂସର ଅନୁଭବର 

ପଛ ଆଡୁ ଉଇଁ ଆସେ,

ମୋ କଳ୍ପିତ ଅର୍ଥର ଏ ନିଜ ରୂପ,

ମୋ କଳ୍ପିତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟର ନବକଳେବର।

ଏ ସୃଷ୍ଟିର ସବୁଯାକ ବୈରାଗ୍ୟ 

ଗଢ଼ିଦେଲା କିଏ ଶରୀର?

ଏହାତ କାମନା ମୋର

କେବଳ କାମନା ମୋର

ଏ କାମନା କେବେହେଲେ ଦୁଃଖର କାରଣ ନୁହେଁ,

କାହିଁକି ନା ମୋ ନିର୍ବାଣ କରଚି

ଏହି ଆକାରରେ ଜୀବନ ସଞ୍ଚାର।

ସବୁ କିଛି ଘୁଞ୍ଚିଯାଏ ଦୂରକୁ ଦୂରକୁ ଏବେ,

ଧୀରେ ଧୀରେ ଲିଭିଯାଏ ମୋର ଯେତେ ପୁଣ୍ୟଫଳ,

ଦୁଃଖ ସୁଖ ଆଶା ନିରାଶାର ।

ଲିଭିଯାଉ ସବୁକିଛି ,

ମୋ ହାଡ ବି ନରହୁ ଆଉ ମଣିଷର 

ପରମ୍ପରା, ଆଦର୍ଶ ଓ ସଂସ୍କାର ଭିତରେ।

ମୁଁ ଆଜି ଆକ୍ରାନ୍ତ ନୁହେଁ

ଅନ୍ୟ କିଛି ସାମାନ୍ୟ ବା

ଅସାମାନ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକତାରେ।

୨)

ଏହି ତାର ବାଳ ,କପାଳ ଓ ଆଖି,

ନାକ, ପାଟି ,ଓଠ,

ଏହି ତାର ଛାତି,ହାତ ,ଏ ଆଙ୍ଗୁଠି,ସ୍ପର୍ଶ।

ତା ଦେହର ନିବିଡ଼ତା, 

ଏହି ଗୋଡ ପାଦ ।

ଏ ଦେହ ଆଶ୍ରୟ ମୋର

ଏଠାରେ ସରିଛି ମୋର ଜନ୍ମ ଜନ୍ମାନ୍ତର

ଶୈଶବ, ଯୌବନ ଓ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟର କାଳ କାଳ।

ଏ ପାଦ ସ୍ୱୀକୃତି ମୋର,

ଭୁବନ ଭୁବନ ବୁଲି ସବୁ ନଦୀ ସମୁଦ୍ରଠୁ

ମୁଁ କରିବି ଜଳ ଭିକ୍ଷା,

ଚମ୍ପା ଚନ୍ଦନ କେତକୀ ବନ ଠାରୁ ମୁଁ ଆଣିବି

ସବୁ ବାସ୍ନା ପଵିତ୍ରତା,

ଧୋଇ ଦେବି ଏହି ପାଦ,

ଏ ପାଦ ତୀର୍ଥ ସକଳ,

ଏ ପାଦ ତଳର ମାଟି ପ୍ରଥମ ମାଟି ନିଶ୍ଚୟ

ମୂଳଦୁଆ ତିଆରିଛି ଅଚିହ୍ନା ଗ୍ରହର।

ତାର ସମ୍ମତିର ଭାଷା 

ସେ ଗ୍ରହର ପ୍ରଥମ କାବ୍ୟ ସମ୍ଭାର

ପ୍ରଥମ ଆଲୁଅ ଏଇ,

ଝଲକରେ ହସି କହେ

'ମାଙ୍ଗଳିକ ବାଜୁ ଏବେ 

ବଂଚିବା ସଫଳ।'