ଅନ୍ଧ ମଣିଷ

ସବୁ ପ୍ରଲୋଭନ ପଛରେ

ଆତ୍ମଗୋପନ କରିଥାଏ

ଗୋଟାଏ ଅମୋଘ ଅସ୍ତ୍ର

ଯେମିତି ଜାଲ ବିଛେଇ ଦେଇ

ଅଜଣା ଶିକାରୀ ବୁଣି ଦେଇଥାଏ

ପ୍ରଲୋଭନର ଶସ୍ୟକଣିକା

ପାଣିରେ ଭାସୁଥିବା ଜିଆ ଭିତରେ

ଲୁଚି ରହିଥାଏ ବଂଶୀ କଣ୍ଟା

ଖାଉନ୍ଦ ପାଖରେ ଖାଇପିଇ

ବଢୁଥିବା ଛେଳିଛୁଆ ପାଇଁ

ଅପେକ୍ଷା କରିଥାଏ

କଂସେଇର କଟୁରୀ ।

ସମସ୍ତେ ବୁଝନ୍ତି ଏକଥା

କିନ୍ତୁ,

ଲୋଭର ଫାନ୍ଦରେ ମଣିଷ

ଭୁଲିସାରିଥାଏ

ବୁଦା ଇହାଡରେ ଲୁଚିଥିବା ବାଘର ହେଣ୍ଟାଳ

ଜୀବନର ଶେଷବାଟ

ଗାଁ ମୁଣ୍ଡ ମଶାଣିର କୋଳ ।