നിഴലിന്റെ കാൽപ്പാടുകൾ

നിഴലിന്റെ കാൽപ്പാടുകൾ

മഴയുള്ള ഒരു രാത്രി…
പട്ടണം മുഴുവൻ നനഞ്ഞ് തിളങ്ങുന്നു. വഴികളിൽ വെള്ളം കെട്ടി നിൽക്കുന്നു. സ്റ്റ്രീറ്റ് ലൈറ്റുകൾ പകുതി ജീവനുള്ളവ പോലെ കുലുങ്ങി തെളിയുന്നു. കാറ്റ് പോലും ഒരു രഹസ്യം ചുമന്നുപോകുന്നതുപോലെ.

ആരും ഉറങ്ങുന്നില്ല.
വാതിലുകൾ അടച്ചിട്ട്… ഹൃദയങ്ങൾ തുറന്ന പേടിയിൽ.

പട്ടണത്തിലെ പൊലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ, എസ്.ഐ. അമീൻ ഒരു ഫയൽ അടച്ചു.
അവന്റെ മുഖത്ത് ഉറക്കം ഇല്ല—മാത്രം ചിന്ത.

മൂന്ന് മരണം.മൂന്ന് പേരും വ്യത്യസ്തർ.പക്ഷേ… ഒരു സാമ്യം.

ഓരോ മൃതദേഹത്തിനരികിലും ഒരു ചെറിയ പേപ്പർ:“കണ്ടത് കള്ളം… മറഞ്ഞത് സത്യം.”

അമീൻ ആ വാക്കുകൾ വീണ്ടും വായിച്ചു.
“ഇത്… ഒരു വെല്ലുവിളിയാണോ?” അവൻ സ്വയം ചോദിച്ചുഅടുത്ത ദിവസം, പട്ടണത്തിലെ പഴയ ഹയർസെക്കൻഡറി സ്കൂളിലേക്ക് അവൻ പോയി.
കാരണം—മരിച്ചവരൊക്കെയും ആ സ്കൂളുമായി എന്തെങ്കിലും ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു.സ്കൂളിന്റെ മതിലുകൾ പഴക്കം പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
അവിടെ ഒരു വയോധികൻ—പഴയ പിയൂൺ രാമൻ—അമീനെ കണ്ടു.“സാർ… നിങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നത് ഈ കൊല്ലപ്പെട്ടവരെയല്ല,”അവൻ പതുങ്ങി പറഞ്ഞു.“പഴയ ഒരു കഥയാണ്…”അമീൻ കൺകൂർപ്പിച്ചു.“എന്ത് കഥ?”“ഇവിടെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥി ഉണ്ടായിരുന്നു—നസീർ.
ശാന്തൻ… നല്ല കുട്ടി.
പക്ഷേ ഒരുദിവസം, സ്കൂളിൽ ഒരു വലിയ മോഷണം നടന്നു.
എല്ലാവരും അവനെയാണ് കുറ്റം പറഞ്ഞത്.”

“അവൻ ചെയ്തതാണോ?” അമീൻ ചോദിച്ചു.“ഇല്ല,” രാമൻ തലകുലുക്കി.
“പക്ഷേ ആരും വിശ്വസിച്ചില്ല.
അവനെ പുറത്താക്കി…
അവന്റെ ജീവിതം തകർന്നു.”പിന്നീട് കേട്ടത്—അവൻ മരിച്ചെന്നായിരുന്നു.”അന്ന് രാത്രി…അമീൻ ഒറ്റയ്ക്ക് വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ—വഴി ശൂന്യം.മഴ വീണ്ടും പതിക്കുന്നു.അവൻ ഒരു നിഴൽ കനിങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നത്… കുറ്റവാളിയെ അല്ല,”
ഒരു ശബ്ദം.അമീൻ തിരിഞ്ഞു.ഒരു മനുഷ്യൻ—മുഖം പകുതി ഇരുട്ടിൽ.
കണ്ണുകൾ ശാന്തം… പക്ഷേ ആഴത്തിൽ ഒരു തീ.അവൻ ചിരിച്ചു.“പേര്… ഓർമ്മയുണ്ടല്ലോ.
പക്ഷേ സത്യം—ആർക്കും ഓർമ്മയില്ല.”“നീ ഇവരെ കൊന്നത് എന്തിനാണ്?” അമീൻ നേരിട്ട് ചോദിച്ചു.“കൊല?”
നസീർ ചിരിച്ചു.“അവർ എന്നെ കൊല്ലുമ്പോൾ—ആർക്കും അത് കൊലപാതകമെന്ന് തോന്നിയില്ല.”അമീൻ മിണ്ടാതെ നിന്നു.“അവർ എന്റെ സത്യം മോഷ്ടിച്ചു,”
നസീർ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
“ഇപ്പോൾ… ഞാൻ അവരുടെ കള്ളം നീക്കുന്നു.”മഴ ശക്തമായി.ഒരു നിമിഷം—
മിന്നൽ തെളിഞ്ഞു.അമീൻ കണ്ണ് മടക്കി.അടുത്ത നിമിഷം—
നസീർ ഇല്ല.അടുത്ത ദിവസം…വാർത്ത വീണ്ടും.മറ്റൊരു മരണം.ഈ തവണ—
സ്കൂളിലെ മുൻ പ്രിൻസിപ്പൽ.അമീൻ മനസ്സിലാക്കി—

ഇത് അവസാനിച്ചിട്ടില്ല.ഇത് ഒരു പട്ടികയാണ്.
ഒരു പഴയ കഥയുടെ അവസാന അധ്യായങ്ങൾ.അവൻ വീണ്ടും ആ സ്കൂളിൽ എത്തി.
പഴയരജിസ്റ്ററുകൾതുറന്നു.ഒരുപേരിനരികിൽചുവപ്പ്മഷിയിൽഎഴുതിയിരുന്നത്:“നസീർകുറ്റക്കാരൻ”അമൻഅത് നോക്കി നിന്നു.ശാന്തമായി…അവൻ ആ വാക്ക് മായിച്ചു.പുതിയതായി എഴുതിയതു:“നസീർ — നിർദോഷി”അന്ന് രാത്രി…മഴ നിർത്തി.കാറ്റ് ശാന്തമായി.പട്ടണം… കുറച്ചു നേരം സമാധാനത്തിൽ.പക്ഷേ…ഒരു ചോദ്യമുണ്ടായിരുന്നു—നസീർ നിർത്തുമോ?അല്ലെങ്കിൽ—
ഇനിയും ആരെങ്കിലുംഒരു പഴയ കള്ളത്തിന്റെ നിഴലിൽ ജീവിക്കുകയാണോ?