ବାପା ଙ୍କ ନାଲି ଆଖି କୁ ଭୟ କରୁଥିବା ମନ ଟା ବି ବେଳ ଅବେଳ ରେ ବିକଳ ହୋଇ ଉଠେ ସେ ଆଖି ଯୋଡ଼ାକ ଦେଖିବା ପାଇଁ।

ଏ ଜାତି ଟା ଶୋଇ ଯାଇଛି ଟଙ୍କିକିଆ ଚାଉଳ ପଖାଳ ଖାଇ , ହେ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଶୋଚନା କରକାହିଁ? ସେ ସ୍ଵାଭିମାନୀ ମାଗୁଣି ଆଉ ନାହିଁ