Quotes New

Audio

Forum

Read

Contests

Language


Write

Sign in
Wohoo!,
Dear user,
ବଉଳା
ବଉଳା
★★★★★

© gouranga charan beura

Tragedy

3 Minutes   7.2K    15


Content Ranking

ମୁଁ ମରିଯିବି ଠାକୁର...ମରିଯିବି । ତୁମ ଗୋଡ ଧରୁଛି, ମୋ ବଉଳାକୁ

ମୋତେ ଦେଇଦିଅ । ହାଃ..ହାଃ..ହାଃ...। ବ.ଉ.ଳା......ହାଃ...ହାଃ..ହାଃ..। ଠାକୁର ଗଦାଧର ଯାହା ଉପରେ ନଜର ପକାଏ , ତାକୁ ପାଇ କରି ରହେ । ବେଶି କହିବୁ, ତୋ ଘର 

ନିଲାମ କରିଦେବି । ଯାଉଛୁ କି ନା ।

        ନଟିଆ ଫେରୁଛି କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି । ପେଟରେ ଭୋକ ଆଖିରେ ଶ୍ରାବଣର ବନ୍ୟା । ଛାତି ଫାଟିଯାଉଛି ବଉଳାକୁ ହରାଇ ।

ମନରେ ଅସଂଖ୍ୟ ପ୍ରଶ୍ଣ । ତିନିଦିନ ହେଲା ପେଟରେ ଦାନା ନାହିଁ ।

ସ୍ତ୍ରୀ ଗୋଲାପି ରୋଗ ଶଯ୍ୟାରେ । ଗୋଟିଏ ବୋଲି ଝିଅ ସରିତା ନବମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଡେ । ମା' ସେବାରେ ରାତିଦିନ । ଶ୍ରେଣୀରେ ପ୍ରଥମ ହୁଏ । ନାଚ ଗୀତ ସବୁଥିରେ ପାରଂଗମା । ସୁନ୍ଦରୀ ଗାଉଁଲି 

ଝିଅଟିଏ ।

         ଭାବିପାରୁନି ନଟିଆ କଣ କରିବ ? ବଉଳା ଥିଲା 

ଏକ ମାତ୍ର ଚଳିବାର ପନ୍ଥା । ୪ ଲିଟର କ୍ଷୀରରେ ଘରର ସବୁ ଗୁଜୁରାଣ ମେଣ୍ଟୁଥିଲା । ଗୋଲାପିକୁ ବଂଚାଇବାକୁ ପୈତୃକ ସମ୍ପତ୍ତି ଠାକୁରକୁ ବିକି ଦେଇଛି । କ'ଣ କରିବ ? କରଜ କିଛି ଥିଲା ଠାକୁର ଗଦାଧରର । ସୁଧ ସହ ମୂଳ ଅନେକ ବଡିଗଲା । ଶେଷରେ ଲୋକ

ପଠାଇ ଠାକୁର ବଉଳା ଗାଈକୁ ନେଇଗଲା । ଏକି ଅବିଚାର ଭଗବାନଂକର । ପ୍ରଶ୍ନର ଚକ୍ରବ୍ୟୁହରେ ନଟିଆ । 

         ମନେପଡିଲା ଘରେ ଚାଉଳ ନାହିଁ । କଣ କହିବ ଘରେ।ତିନି ଦିନ ଉପବାସରେ ସଢୁଛନ୍ତି । ଭାବିଲା ଜହର ପିଇ ସମସ୍ତେପ୍ରାଣ ହାରିବେ । 

         ରାସ୍ତାରେ ପଡିଲା ସାହେବ ବଂଗଳା । ସୁସ୍ୱାଦୁ ଭୋଜନ ବାସନା ଫାଟିପଡୁଛି ରାସ୍ତାଟା । ପାଖ ବରଗଛ ଛାଇରେ ବସିପଡି ଅପେକ୍ଷା କଲା କିଛି ବଳକା ଥିଲେ ମିଳିଯିବ । ସମସ୍ତେ

ଖାଇସାରି ପତ୍ର ବାହାରେ ଫୋପାଡିଦେଲେ । ଆଠ ଦଶଟା କୁକୁରଂକର ରଣ ହୁଂକାର । ଟଣା ଓଟରାରେ ଖାଉଥାନ୍ତି ବଳକା ଭାତ ଦାନା ଓ ମାଂସ ହାଡ । ନଟିଆ ସାଜିଲା ନର ରୂପୀ କୁକୁର । ସେମାନଂକ ଭିତରେ ରହି ସାଉଟୁଥିଲା ଅଇଁଠା ଦାନା ଓ ହାଡ ।ଫଟା ଗାମୁଛାରେ ଗଳି ପଡୁଥାଏ ଦାନା ସବୁ । ତଥାପି ମନରେ ଥିଲା ଅପୁରନ୍ତ ଶକ୍ତି । କିଛି ଦାନା ନେଇ ରୋଗିଣୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଝିଅକୁ ଦେବ । ଆଶା ନିରର୍ଥକ । ହାତରେ ଲାଗିଥିବା ଅଇଁଠାକୁ ଚାଟି

ଖାଉଥିଲା ପାଗଳପରି । ସାହେବମାନେ ମୁହଁମୋଡି ଚାଲି ଯାଉଥିଲେ । ଭାବୁଥିଲେ ପାଗଳଟା ? ସତରେ କି ବିଭତ୍ସ ଦୃଶ୍ୟ ?

        ସନ୍ଧ୍ୟା ଅବସନ୍ନ । ଗାଁକୁ ଫେରୁଛି ନଟିଆ । ବାଟରେ ଛୋଟ ବଜାର । ତାକୁ କଣ ଫରକ ପଡିବ । ଦେଖିଲା ରାମ ଗୁଡିଆ ହୋଟେଲ, କାଲିକର ବାସନ ଧୁଆ ହେଉଛି । ନର୍ଦ୍ଦମାରେ ବାସି ଭାତ ଓ ଡାଲି । ନଜର ପଡିଲା ତାର । ପାଖରେ ଛକି ରହିଥଲା ଭୋକିଲା ଆଖିରେ । ତାପରେ ଧାଇଁଗଲା ଯେପରି ମଢ ପାଖକୁ ବିଲୁଆ ଧାଇଁଯାଏ । ନର୍ଦ୍ଦମା ପାଣିରେ ମିଶିଯାଇଥାଏ ବାସି ଖାଦ୍ୟ । ନଜର ନ

ଥିଲା କାହା ଉପରେ । ଭୋକର ଜ୍ୱାଳା ନିବାରଣ ପାଇଁ ୧୦/୧୨ ଥର ଖାଇଦେଲା ଓ ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡିଲା । ସେହି ଫଟା ଗାମୁଛାରେ କିଛିବାନ୍ଧିନେଲା ଘରକୁ । ଦେଖୁଥିଲେ ଭଦ୍ରମଣ୍ତଳୀ । କହୁଥିଲେ ବିଚାରା !

        ରାତି ନଅଟା ପ୍ରାୟ । ସବୁ ଶୁନ୍ ଶାନ୍ । କବାଟ ଠକ ଠକ କଲା । ଉତ୍ତର ନାହିଁ । ଅନ୍ଧାରରେ ମୁଁହ ଦିଶୁନି । ପାଖ ଘରୁ ଅଣ୍ଟା ନଇଁ ନଇଁ ପାକୁଆ ବୁଢିଟେ ଲଣ୍ଠନ ଦେଖାଇ କହିଲା, ନଟିଆ ? ସବୁ ସରିଗଲାରେ ? ଠାକୁର ଲୋକମାନେ ସରିତାକୁ ଘୋଡାରେ ବସାଇ ନେଇଗଲେ । ବିଚରା ଗୋଲାପି ବିଛଣାରେ ଛଟପଟ ହୋଇ ପ୍ରାଣ ବିସର୍ଜନ କଲା । ସ୍ଥାଣୁ ପାଲଟିଗଲା ନଟିଆ କିଛିକ୍ଷଣ ପାଇଁ ।ଫଟା ଗାମୁଛାରୁ ବାସି ଖାଦ୍ୟଗୁଡା ଗୋଲାପି ଉପରେ ପଡିଥାଏ ।ଲୋଟିପଡିଲା ନଟିଆ ଗୋଲାପି ଉପରେ । ଛାତି ଫଟାଇ କାନ୍ଦୁଥିଲା ନଟିଆ ରାତ୍ରିର ନିସ୍ତବଧତାରେ । 

        ଭୋକିଲା ନଟିଆ ସାଜିଲା ଘାଇଲା ସିଂହ । ହାତରେ ଟାଂଗିଆ ଧରି ଧାଇଁଲା ଅନ୍ଧକାରରେ । ପାଚେରୀ ଡେଇଁ ପଶିଲା ନଟିଆ । ଠାକୁର ....ଠାକୁର..ଚିତ୍କାର କରି କବାଟକୁ ହାଣି ଗଡ ଗଡ କଲା । ୪ ଟା ଚାକରଂକୁ ହାଣି ନରହନ୍ତା ସାଜିଲା । ତାପରେ ଠାକୁର ପାଳି । ଟାଂଗିଆ ଚୋଟରେ ଠାକୁର ପ୍ରାଣବାୟୁ ଉଡିଗଲା । ଭିତରୁ ଶୁଭିଲା ! ବାପା ମୋତେ ବଂଚାଅ । ଆରେ ! ଏତ

 ସରିତାର ଚିତ୍କାର ! ଧାଇଁଗଲା ଭିତରକୁ । ଶକ୍ତ ଠେଂଗା ମାଡରେ ନଟିଆର ପ୍ରାଣ ବାୟୁ ଉଡିଗଲା । 

          ସରିତା ସାଜିଲା ଦେବୀ,କ୍ରୋଧ,ଅପମାନ ଓ ପ୍ରତିଶୋଧର ବହ୍ନିରେ ଜଳୁଥିଲା ସେ। ଠାକୁରର ବନ୍ଧୁକରେ ବଧ କଲା ନର ରାକ୍ଷସ ମାନଂକୁ। ଠାକୁରାଣୀର ଗୁଳିରେ ସରିତାର ପ୍ରାଣବାୟୁ ଉଡିଗଲା 

ଘର ଉଜୁଡି ଗଲା ନଟିଆର । ଆହା କହିବାକୁ କେହି ନ ଥିଲେ । ଶବ ପଡିଥିଲା । ବଉଳା ଚାଟୁଥିଲା ନଟିଆ ଓ ସରିତା ଶବକୁ । ସତେ କି ମାନବତା ହରେଇଥିବା ମଣିଷମାନଙ୍କ ମାନବତ୍ୱ ତା'ଠି ରୂପ ନେଇଥିଲା !

ଶୁନ୍ ଶାନ୍ ରାତିଟା ଶୋଇ ଯାଇଥିଲା ଘନ ଅନ୍ଧକାରରେ......

ଗୈାରାଂଗ ଚରଣ ବେଉରା

ଶିକ୍ଷକ,, କୁଲିଆମାଲ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟ

ଭୋକ ବଉଳା ନରହନ୍ତା

Rate the content


Originality
Flow
Language
Cover design

Comments

Post

Some text some message..