Quotes New

Audio

Forum

Read

Contests


Write

Sign in
Wohoo!,
Dear user,
ତିନି ଝିଅ ଓ ଅସହାୟ ବାପା
ତିନି ଝିଅ ଓ ଅସହାୟ ବାପା
★★★★★

© Sachidananda Kar

Tragedy

2 Minutes   521    41


Content Ranking

ତିନି ଝିଅ।ତିନିଜଣଯାକ ସୁନ୍ଦରୀ।ବାପା ଭାବୁଥିଲେ ସମସ୍ତେ ସହଜରେ ଉଠିଯିବେ।ଆଜିକାଲି ତ ଝିଅମାନେ ନିଜେ ନିଜର ସାଥି ଖୋଜି ବାହା ହୋଇ ପଡୁଛନ୍ତି।

- ' ସାଥି ଖୋଜିବା ଗୋଟେ କଳା।ସବୁ ଝିଅଙ୍କ ପାଖରେ ସେହି କଳାଟି ନ ଥାଏ।ମୋ ଝିଅମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅଛି ତ ! ' ଦିନେ ଏହି କଥା ନିଜକୁନିଜେ କହିଲେ ବାପା।

ଏହାପରେ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡଟା ଟିକେ ଗୋଳମାଳ ହେଲା।

- ' ରୋଜଗାର ନାହିଁ।ଗୋଟିଏ ବି ଝିଅକୁ ବାହା ଦେବା ଦକ୍ଷତା ନାହିଁ।କାହିଁକି ଭଗବାନ ତିନି ତିନିଟା ଝିଅ ଦେଉଥିଲେ କେଜାଣି ! ' ବାପା ଏବେ ନିଜ ଉପରେ ଆଉ ଭଗବାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଗିଗଲେ।

ଝିଅମାନଙ୍କ ପାଖରେ ସାଥି ଖୋଜି ବାହା ହେବାର କଳା ଯେ ଅଛି - ବିଶ୍ୱାସ କରି ପାରିଲେନି ବାପା।ସେମିତି ଲାଗୁ ନ ଥିଲା।

ବାପାଙ୍କୁ ଭାରି ଚିଡିଚିଡି ଲାଗୁଥିଲା।କେଉଁଦିନ ବାହା ହୋଇ ଯିବେ ଏମାନେ ? ନିଜକୁ ପଚାରୁଥିଲେ ଏ ପ୍ରଶ୍ନ।

- ' ଶୁଣ,ମୁଁ ଜଣେ ଅଭାବୀ ମଣିଷ।ତୁମମାନଙ୍କୁ ବାହା ଦେବା ମୋ ପକ୍ଷେ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।ତୁମେ ସବୁ ଗୋଟେ ଗୋଟେ ସାଥି ଧର।ବାହା ହୋଇଯାଅ।ମୋତେ ମୁକ୍ତି ମିଳିଯାଉ। '

ତିନି ଝିଅଙ୍କୁ ଏକାଠି ବସେଇ ଏହି କଥା କହିଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ବାପା। ହେଲେ ସେପରି ସେ କହି ପାରିବେନି ଭାବିଲେ।

ବାପା ଜଣେ ସେପରି କରିପାରେ କ'ଣ !

ଶେଷରେ ଝିଅମାନଙ୍କର ବାହାଘର ସେମାନଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ ଉପରେ ଛାଡିଦେଲେ ବାପା।

କିଛି ଦିନ ପରେ........

ଦିନେ ଝିଅ ତିନିହେଁ ଏକାଠି ହୋଇ କିଛି କହିବାକୁ ବାପାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।ଆଗରେ ଥିଲା ସାନ ଝିଅ।ତା'ପଛରେ ଥିଲେ ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ଜଣ।

- ' ବାପା! ଆଜି ମୁଁ ଗୋଟେ ପୁଅକୁ ଶକ୍ତ ଚାପୁଡ଼ାଏ ମାରିଲି। ' ସାନ ଝିଅ କହିଲା।

- ' ହେଲେ କାହିଁକି ? ' ଚମକି ପଡିଲେ ବାପା।

- ' ବେଶ୍ କିଛି ଦିନ ହେଲା ମୋ ପଛରେ ପଡିଥିଲା ସେ।ଆଜି ଆଇ ଲଭ୍ ୟୁ କହୁଥିଲା। ' ସେ କହିଲା।

ବାପା ଆଖି ତରାଟି ତାକୁ ଚାହିଁଲେ।କିଛି କହିବାକୁ ଯାଉ ଯାଉ ବଡ଼ ଝିଅ କହିଲା - ' ବାପା ମୋ ପଛରେ କେବେଠୁଁ ଗୋଟେ ଟୋକା ପଡିଛି।ହେଲେ ମୁଁ ତାକୁ ଯମାରୁ ଧରା ଦେଉନି।କାହିଁକି ଦେବି !କ'ଣ ଭାବିଛିକି ସେ !ମୋ ବାପା ତ ତା'ଠାରୁ ଆହୁରି ଭଲ ପିଲା ସାଥିରେ ମୋତେ ବାହା ଦେବେ। '

ବାପାଙ୍କର ରକ୍ତ ଶୁଖିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା।

ମଝିଆଁ କିଛି କହିବ ନିଶ୍ଚେ।ଏମିତି ଭାବି ବାପା ତା' ଆଡକୁ ଚାହିଁଲେ।

ବୋଧହୁଏ ଜାଣିଥିଲେ ମଝିଆଁ ଝିଅର ବମ୍ ବେଶୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତେଣୁ ନିଜନିଜର ବମ୍ ଫୁଟେଇ ସାରି ସାନ ଓ ବଡ଼ ଝିଅ ଦୁହେଁ ସେଠାରୁ ଚାଲି ଯାଇଥିଲେ।

ସେ କହିଲା - ' ବାପା!ମୋର ଗୋଟେ ବଡ଼ ଅସୁବିଧା ହୋଇଯାଇଛି।ମୋତେ ବାନ୍ତି ଲାଗୁଛି।ହେଲେ ମୋ ବୟ ଫ୍ରେଣ୍ଡ୍ କୁଆଡ଼େ ଫେରାର୍ ହୋଇଯାଇଛି। '

ପ୍ରଚଣ୍ଡ ବିସ୍ଫୋରଣ !

ବାପାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଏକାବେଳକେ ଅକାମି ହୋଇଗଲା।ସେ ବହୁତ ରାଗିଯାଇ ଅତି ନିଷ୍ଠୁର ଭାବରେ କହିଲେ - ' ଆରେ, ତୁମେ ସବୁ ମରିଗଲନି କାହିଁକି ? ଏହି ସବୁ କଥା ଶୁଣାଇବାକୁ ମତେ ବଞ୍ଚି ରହିଥିଲ ? '

ମୁଣ୍ଡ ତଳକୁ କରି ଠିଆ ହୋଇଥିଲା ମଝିଆଁ।

ନିଷ୍ଠୁର ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା ବାପାଙ୍କ ମୁହଁରେ। ହେଲେ ତାଙ୍କ ଅସହାୟତା ଗୋଟେ ଲଙ୍ଗଳା ପିଲା ପରି ଘର ଭିତରେ ନାଚୁଥିଲା।

ସୁନ୍ଦରୀ ରୋଜଗାର ଦକ୍ଷତା

Rate the content


Originality
Flow
Language
Cover design

Comments

Post

Some text some message..