Quotes New

Audio

Forum

Read

Contests


Write

Sign in
Wohoo!,
Dear user,
ଜହ୍ନମାମୁଁ -82
ଜହ୍ନମାମୁଁ -82
★★★★★

© ଓଡ଼ିଆ ଗଳ୍ପ ଓ କବିତା - ୧

Children

3 Minutes   6.9K    12


Content Ranking

ବୀର ହନୁମାନ 3


ହନୁମାନ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, “ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିବ ମୁଁ ତୁମକୁ ସବୁ ବିନା ଦ୍ୱିଧାରେ କହିଦେବି । କିନ୍ତୁ ତା’ ପୂର୍ବରୁ କୁହ ତୁମେ କିଏ? ମୋର ପଥରେ ବାଧା ଦେଉଛ?”

ଲଙ୍କିନୀ ରାଗିକରି କହିଲେ “ମୁଁ ମହାପରାକ୍ରମୀ ରାଜା ରାବଣଙ୍କର ସେବିକା ତଥା ଏ ଲଙ୍କା ନଗରୀର ରକ୍ଷକ ଲଙ୍କିନୀ । ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ମୁଁ ଏଠାରେ ପହରା ଦେଉଛି । ତୁ ଯଦି ଭିତରକୁ ଯିବୁ ତ ପ୍ରଥମେ ମୋତେ ପରାଜିତ କରିବା ପରେ ଯାଇ ଭିତରକୁ ଯିବୁ । କିନ୍ତୁ ମୋତେ ପରାଜିତ କରିବା ଏତେ ସହଜ ନୁହେଁ । ତେଣୁ ଚାଲ ପ୍ରଥମେ ତୋତେ ମୁଁ ଯମ ଘରକୁ ପଠାଇଦିଏ ତେବେ ଆଉ କୌଣସି ସମସ୍ୟା ରହିବ ନାହିଁ ।”

ହନୁମାନ କହିଲେ “ମୋ ମନରେ ପ୍ରବଳ ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ଯେ ନଗରୀଶ୍ରେଷ୍ଠା ଲଙ୍କାକୁ ଥରେ ମନ ପୁରାଇ ଦେଖିବି । ସେଥିପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲି ।”

ଲଙ୍କିନୀ କହିଲେ “ଥରେ କହିଲି ନା ଲଙ୍କା ନଗରୀରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇବାକୁ ପଡିବ ।”

ହନୁମାନ ବିନମ୍ର ଭାବରେ କହିଲେ “ମୋତେ ଏହି ସୁନ୍ଦର ନଗରୀକୁ ଦେଖିବାକୁ ଦିଅ । ତା’ପରେ ପଛେ ତୁମେ ମୋତେ ଖାଇବ ବା ମୁଁ ଏଠାରୁ ଚାଲିଯିବି ।”

ଲଙ୍କିନୀ ବା ହନୁମାନଙ୍କ କଥା କେଉଁଠି ଶୁଣୁଛନ୍ତି? ସେ ରାଗିଯାଇ ଚିତ୍କାର କରି ଗୋଟିଏ ପ୍ରହାର ଦେଲେ । ହନୁମାନ ନିଜ ସ୍ଥାନରୁ ଘୁଂଚିଗଲେ ଫଳରେ ତାଙ୍କ ଦେହରେ କିଛି ବାଜିଲା ନାହିଁ । ତା’ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ନିଜରୂପ ଧାରଣ କରି ଲଙ୍କିନୀଙ୍କୁ ବାମ ହାତରେ ଏକ ନିର୍ଘାତ ଚାପୁଡା ପିଟିଲେ । ସେତକ ସେ ସହ୍ୟ କରି ନପାରି ପଡିଗଲେ ଓ ଏକ ଆହତପକ୍ଷୀ ପରି ତଳେ ପଡି ଖାଲି ଛଟପଟ ହେଲେ । କିନ୍ତୁ ସେହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ମଧ୍ୟରେହିଁ ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ, “ମୋତେ ମାରନାହିଁ, ତୋର ଯାହା ଇଚ୍ଛା କର, ମୁଁ ଜାଣିଲି ଯେ ତୁ ବହୁତ ବଳଶାଳୀ ଓ ପରାକ୍ରମୀ । ମୋତେ ସ୍ୱୟଂ ବ୍ରହ୍ମା ଏହା କହିଥିଲେ କି ଯଦି କେବେ ବାନର ମୋ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି ମୋତେ ହରାଇବ ଜାଣିବ ଯେ ସେହିଦିନଠାରୁ ଅସୁରମାନଙ୍କର ନିପାତ ହେବାର ସମୟ ଆସିବ । ଅସୁରମାନଙ୍କର ତଥା ଲଙ୍କାର ଭାଗ୍ୟରେ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ଆରମ୍ଭ ହେବ । ମୁଁ ଏବେ – ଏହି ବିପତ୍ତିର କାରଣ ଠିକ୍ ଉପଲବ୍ଧି କରିପାରୁଛି । ରାବଣ ସୀତାମାତାଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରି ଯେଉଁ ପାପ ଅର୍ଜ୍ଜିଛି ତାହାର ପରିଣାମ ତ ଆମକୁହିଁ ଭୋଗିବାକୁ ହେବନା ।”

ତା’ପରେ ହନୁମାନ ପ୍ରଧାନ ଦ୍ୱାର ଦେଇ ନଗରୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ସେ ଲଙ୍କା ନଗରୀରେ ପ୍ରଥମେ ବାମପାଦ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, କାରଣ ତାହା ଶତୃତାର ଚିହ୍ନ । ସେ ବୁଲି ବୁଲି ସବୁ ଦେଖିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ରାତ୍ରିରେ ନଗରୀରେ କେହି ସୁପ୍ତ ନଥିଲେ, କାରଣ ସେ ନଗରୀ ନିଶାଚରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଧ୍ୟୁଷିତ ଥିଲା । ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷମାନେ ମଦ୍ୟପାନ କରି ନୃତ୍ୟଗୀତ ପ୍ରଭୃତି ନାନା ପ୍ରକାର ଆମୋଦ ପ୍ରମୋଦରେ ବୁଡି ରହିଥିଲେ । ସେଥିପାଇଁ ଅଟ୍ଟାଳିକା ଗୁଡିକ କୋଳାହଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା । କେଉଁଠାରେ ବା ଦ୍ୟୁତକ୍ରୀଡା, କେଉଁ କକ୍ଷରୁ ନୂପୁରର ସିଞ୍ଜିନୀ, କେଉଁଠାରୁ ନାନା ପ୍ରକାରର ଆଳାପ ଆଲୋଚନା ଇତ୍ୟାଦିର ଶବ୍ଦ ଶୁଣା ଯାଉଥିଲା । ହନୁମାନ ଏସବୁ ଟିକିନିଖି ନିରୀକ୍ଷଣ କରି ଚାଲିଥିଲେ କାରଣ ମାତା ସୀତାଙ୍କୁ ଠାବ କରିବାହିଁ ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ୟ । ସେ ଭାବିଲେ, “ଏହି ଲଙ୍କା ନଗରୀରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ । ଯାହାହେଉ ମୁଁ ଥରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି ଅର୍ଥ ମୋ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ଅତି ସହଜ କାମ । ଏବେ ସକାଳ ହେବା ମାତ୍ରେ ମୁଁ ମାତା ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜି ତାଙ୍କ ସହିତ ଦେଖା କରି ଶୀଘ୍ର ଫେରିଯାଇ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କୁ ସବୁ ସମ୍ବାଦ ଦେବି । ତା’ପରେ ଆମମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପୁଣି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବାକୁ ହେବ ।”

ବିଶେଷ ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ:- କେତେକ କାହାଣୀ ମନୋରଞ୍ଜନ ଏବଂ ନୀତି ଶିକ୍ଷା ଉବ୍ଦେଶ୍ୟରେ କେବଳ ମନଗଢା ବା କଳ୍ପନା ଭାବଧାରା ଦ୍ୱାରାହିଁ ପ୍ରତିବେସିତ। କିଛି କାହାଣୀରେ କିଛି ମାତ୍ରାରେ ସତ୍ୟତା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାହା ମନଗଢା କଥା ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ଣିତ ଏବଂ ବଢ଼େଇ ଚଢେଇ ଲିଖିତ । ଯଦି କୌଣସି କାହାଣୀରେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଆଧାର ନଥାଏ ତାକୁ ସତ୍ୟ ମାନିବା ଅନୁଚିତ୍। ଅନ୍ୟ କେତେକ କାହାଣୀ ମନୋରଞ୍ଜନ ଏବଂ ନୀତି ଶିକ୍ଷା ଉବ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଲେଖା ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେଗୁଡିକ ଜାତି, ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ, ତର୍କ ହୀନତା, ଧର୍ମ ଓ ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷ ପ୍ରଚାର ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟରେ ଲିଖିତ ଧୁର୍ତ୍ତ ଗପ ତେଣୁ ତାକୁ ସତ୍ୟ ମାନିବା ଅନୁଚିତ୍ । ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିର କାଳ୍ପନିକସ୍ତର ବାସ୍ତବିକତା ସହ ମେଳନଖାଏ ଏବଂ ଅନ୍ଧବିସ୍ଵାଶର ବଶବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ଅଜ୍ଞାନତାର ଜନନୀ ହୁଏ ତେବେ ଏହାକୁ ମାନସିକ ବିକୃତତା କୁହାଯାଏ ।

ହନୁମାନ ଲଙ୍କିନୀ ନଗରୀ

Rate the content


Originality
Flow
Language
Cover design

Comments

Post

Some text some message..