Quotes New

Audio

Forum

Read

Contests


Write

Sign in
Wohoo!,
Dear user,
ରାଜେଶ୍ୱରର ଦୁଇଟି ବନ୍ଧୁ - ୧
ରାଜେଶ୍ୱରର ଦୁଇଟି ବନ୍ଧୁ - ୧
★★★★★

© ଓଡିଆ ଗଳ୍ପ

Classics

3 Minutes   7.1K    18


Content Ranking

ଶ୍ରୀ କାଳିନ୍ଦୀଚରଣ ପାଣିଗ୍ରାହୀ

“ଉମାର ଦେଢ଼ଗଜ ଲମ୍ୱା କଳା ବେଣୀଟା କାନ୍ଧ ଉପରେ ବଙ୍କେଇ ଆସି ଛାତି ପାଖରେ ପଡ଼ିଥାଏ, ଆଉ ସେହି ବେଣୀ ଆଗରେ ଗାଢ଼ତର କଳା ଉଲର ଗୋଟିଏ ନକଲି ଫୁଲ ଝୁଲୁଥାଏ । ଉମା ସେହି ଫୁଲଟାକୁ ମନ୍ଦାର ପାଖୁଡ଼ା ପରି ନିଜର ଲାଲ ପାପୁଲି ଉପରେ ନଚାଇ ନଚାଇ କହିଲା ।”

“କିନ୍ତୁ ଆଗ ଆମକୁ ବଞ୍ଚିବାକୁ ତ ହେବ ?”

ରାଜେଶ୍ୱର ମୃଦୁ ହସିଲା- “ବଞ୍ଚିବା ଭିତରେ ବି ଅନେକ ରକମ ତଫାତ୍ ଅଛି ଉମା । ସବୁ ଜୀବ ଅବଶ୍ୟ ବଞ୍ଚନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଆମେ ତ କେବଳ ଜୀବନ ନୋହୁଁ, ମଣିଷ ମଧ୍ୟ ।”

ଉମା ମଧ୍ୟ ନିଜର ଭାବୁକତା ଦେଖାଇ ଉତ୍ତର କଲା, କିନ୍ତୁ ମଣିଷର ବଞ୍ଚିବାଟା ବହିପଢ଼ା ଓ ଖାଲି ବହି ଲେଖାରେ ଆବଦ୍ଧ ନାହିଁ । ମଣିଷ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ପୋଥି ଗୋଟାଏ ସାମାନ୍ୟ ଉପାଦାନ ମାତ୍ର । ବହି ପଢ଼ା ଓ ବହି ଲେଖା ସିନା ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଅସଂଖ୍ୟ ବଡ଼ ବଡ଼ ଉପାଦାନ ଅଛି ।

ରାଜେଶ୍ୱର ବହି ଲେଖେ ନାହିଁ, ପଢ଼େ । ପାଠନି ହିସାବରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଯେ ଖୁବ୍ ଗଭୀର, ତାହା କେହି ପରୀକ୍ଷା କରି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ କଥା କଥାକେ ସେ ଅନେକ ଲେଖକ ଓ ପାଠକଙ୍କ ନାମ କହିପାରେ, ବେଶ୍ ଦି’ପଦ ଯୁକ୍ତି କରିପାରେ । ଉମା ମଧ୍ୟ ଅଠରଗୋଟି ବର୍ଷା ବସନ୍ତର ଅଭିଜ୍ଞତା ଘେନି ଓ କଟକ ରେଭେନ୍ସା ବାଳିକା ବିଦ୍ୟାଳୟରୁ କଲିକତା ବେଥୁନ କଲେଜ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସର୍ବମୋଟ ଚାରି ପାଞ୍ଚ ଶହ ମାଇଲ ଭ୍ରମଣ କରି ନାନା ଦେଶର ଖବର ଓ ନିଜ ଜୀବନର ଅଭିଜ୍ଞତା ସମ୍ୱନ୍ଧରେ ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟା ଆଲୋଚନା କରିପାରେ ।

ବିଶ୍ୱମୋହନ ତାହା କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ବେଶ୍ ପରେ ପରେ ସଜାଇ ନେଇ କହିଯାଉଥାଏ । ସଙ୍ଗୀମାନଙ୍କ ଭିତରୁ କେହି କେହି ଏକ ମନରେ ତାହା ଶୁଣୁଥିଲେ । ଆଉ କିଏ ଭରା କାଠଯୋଡ଼ିର ମନ୍ଥର ଗତି ଉପରେ ଯେଉଁ ଛୋଟ ଛୋଟ ବୀଚି ଓ ପ୍ରକାଣ୍ଡ ଭଉଁରୀ ଉଠୁଥିଲା, ସେଥି ସଙ୍ଗେ ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନାର ଚପଳ ନାଚ ଦେଖି ଗୁଣୁ ଗୁଣୁ ସ୍ୱରରେ ଗାଉଥିଲେ । ଆଉ କିଏ ବଡ଼ ବୁରୁଜ ଦେହରେ ସୁଅର ଧକ୍କାକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରି ଅନ୍ୟମନସ୍କ ଥିଲେ । ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱମୋହନ କଥାକୁ ଶୁଣୁଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଭିତରୁ ବିନୋଦ ପଚାରିଲା ।

ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିବା କଥାଟାକୁ ଯେମିତି କହିପାରୁଚ, ତାହା ଦେଖିବା କଥାଠାରୁ ବଳି ପଡ଼ିଛି ।

ସ୍କୁଲ୍ କଲେଜ୍‌ରେ ଡିବେଟିଂ ଘରଠାରୁ ସୁବକ୍ତା ବୋଲି ବିଶ୍ୱମୋହନ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିଚି । ଅନେକ କରତାଳି ଆଦାୟ କରିବାର ଶକ୍ତି ଅର୍ଜିଚି ମଧ୍ୟ । ସେଥିପାଇଁ ତାହାର କଥା ଉପରେ ଆଉ କାହାକୁ ବାଧା ଦେବାକୁ ସେ ସହ୍ୟ କରିପାରେ ନାହିଁ । ବିନୋଦକୁ ଗୋଟାଏ ଉପଯୁକ୍ତ ଜବାବ ଦେବାକୁ ସେ ଯାଉଥିଲା, କିନ୍ତୁ ରସଭଙ୍ଗର ଆଶଙ୍କା ଦେଖି ମଝିରେ ଆନନ୍ଦ କହି ଉଠିଲା-

ଦେଖ ବିନୁ- ଶୁଣିବା କଥା ହେଉ, ଦେଖିବା କଥା ହେଉ, ଏହା ତୁମକୁ ମାନିବାକୁ ହେବ ଯେ, ବିଶ୍ୱଙ୍କର କହିବାରେ ବାହାଦୂରି ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କର ନ ଥାଏ । ଆଚ୍ଛା ବିଶ୍ୱ, ତାହାପରେ କ’ଣ ହେଲା ?

ବିଶ୍ୱମୋହନ କହିବାକୁ ଲାଗିଲା, ବଞ୍ଚିବା ସମ୍ୱନ୍ଧରେ ଉମା ଯେଉଁ ଫିଲସଫି ପ୍ରକାଶ କଲା, ତାହା ଯେ ଖୁବ୍ ଅସାଧାରଣ ନୁହେଁ, ସେଥିପାଇଁ ରାଜେଶ୍ୱର କହିଲା, ହଁ, ଏକଥା ଆଜିକାଲି ଅନେକ ଲୋକ କହନ୍ତି ।

“ଅନେକ ଲୋକ କହନ୍ତି ବୋଲି ତାହା କ’ଣ ଭୁଲ୍ ?” ଉମା ପଚାରିଲା ।

ରାଜେଶ୍ୱର କହିଲା, “ନା, ଭୁଲ୍ କି ଠିକ୍ ସେ କଥା ମୁଁ କହିବାକୁ ଯାଉ ନାହିଁ । ମୁଁ କହେ, ଯେଉଁମାନେ ଭାବୁକ ବା ସ୍ରଷ୍ଟା ସଚରାଚର ତାଙ୍କ ଥାନା ଉଚ୍ଚରେ- ଯେମିତି ତୁମର ଏଲେନ୍ କେଇ ମନ୍ତେସରା ବା ମାଦାମ କୁରୀ ।”

ବେଣୀ ଅଗଟା ଆର କାନ୍ଧରେ ପକାଇ ଦେଇ ଉମା ଉତ୍ତର କଲା, “ଏ କଥାଟା କିନ୍ତୁ ଅଧା ସତ ବୋଲି ମୋର ମନେ ହୁଏ । ଏଲେନ୍ କେଇ ତାଙ୍କ ସ୍ୱଜାତି ପାଇଁ ଯେମିତି ସ୍ୱାଧୀନ ଚିନ୍ତା କରିଛନ୍ତି, ମନ୍ତେସରୀ ଯେମିତି ଶିଶୁ ଶିକ୍ଷାରେ ନାରୀର ବିଚକ୍ଷଣତା ଦେଖାଇଛନ୍ତି କିମ୍ୱା ମଦାମ କୁରୀ ଯେମିତି ନାରୀର ମେଧା ଓ ମନୀଷୀର ପରିଚୟ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମିତି ହୁଏତ ଜୋଆନ୍ ଅଫ୍ ଆର୍କ, ଫ୍ଲୋରେନ୍ସ ନାଇଟିଙ୍ଗେଲ ଓ ଇସାଡ଼ୋରା ଡନ୍‌କ୍ୟାନ୍ ପ୍ରଭୃତି ଆର୍ଟିଷ୍ଟକାଲୀ ବଞ୍ଚିବାର ଆଦର୍ଶ ରଖିଯାଇଛନ୍ତି । କିଏ ଅବା ବହି ଲେଖେ, ଆଉ କିଏ ଲେଖାଏ । ନେପୋଲିୟନ୍ ନିଜେ କବି ବା ଗ୍ରନ୍ଥାକାର ନ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କବିତା ଲେଖିବାର ଓ ଇତିହାସ ଗଢ଼ିବାର ଅନେକ ଉପାଦାନ ସେ ତାଙ୍କ ଜୀବନରେ ରଖି ଯାଇଛନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଆମେ ଆଉ ଉଚ୍ଚ ନୀଚ ବାଛିବା କ’ଣ ?”

ଉମା ଓ ରାଜେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭିତରେ ରୋଜ ଏପରି ନାନା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା ହୁଏ । ଉମାର ସାନଭଉଣୀ ଦୁଇଟି ବହି ପାଖରେ ବସି ବସି ଘୁମାନ୍ତି । ରାଜେଶ୍ୱର ତାହା କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ହେଲା କରେ ବୋଲି ଉମାର ବାପା ମା’ଙ୍କ ନଜରରେ ଯେମିତି ପଡ଼େ ନାହିଁ, ସେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ସେଥିପାଇଁ ଅନୁତପ୍ତ ନୁହେଁ । ଉମାର ଭଉଣୀ ଦୁଇଟିଙ୍କୁ ପାଠ ପଢ଼ାଇଭା ଅପେକ୍ଷା ଉମାର ଯେ କାହିଁକି ଛଅଟି ମାସ ବେଥୁନ୍ କଲେଜରେ ପଢ଼ି ପାଠ ପ୍ରତି ବୈରାଗ୍ୟ ଆସିଲା, ସେ କଥା ବୁଝିବାକୁ ରାଜେଶ୍ୱରର ବେଶି ଆଗ୍ରହ । ପହିଲେ ସେହି ସୂତ୍ରରୁ ହିଁ ଆଲୋଚନାଟା ଆରମ୍ଭ ହୋଇ କ୍ରମେ ଘନିଷ୍ଠ ଆଳାପରେ ପରିଣତ ହୋଇ ପଡ଼ିଅଛି । ରାଜେଶ୍ୱରର ମନେହୁଏ ଖାଲି ଉମା ଯୋଗରୁ ହିଁ ସେ ଯେମିତି ଟୁଇଶନ୍ କରୁଚି । ଉମାକୁ ମଧ୍ୟ ଶସ୍ତା ଓ ସୁବିଧାରେ ଆଳାପ କରିବାକୁ ମିଳେ, ସେ ସୁଯୋଗ ସେ ଛାଡ଼ିବ କାହିଁକି ?

କାଳିନ୍ଦୀଚରଣ ପାଣିଗ୍ରାହୀ କଳା ବେଣୀ ରାଜେଶ୍ୱର

Rate the content


Originality
Flow
Language
Cover design

Comments

Post

Some text some message..