Quotes New

Audio

Forum

Read

Contests


Write

Sign in
Wohoo!,
Dear user,
ଜହ୍ନମାମୁଁ -217
ଜହ୍ନମାମୁଁ -217
★★★★★

© ଓଡ଼ିଆ ଗଳ୍ପ ଓ କବିତା - ୧

Children Classics

2 Minutes   7.4K    16


Content Ranking

ନିର୍ଭୀକ ସଲମା - ୧

ପୂର୍ବକାଳରେ ତୁର୍କୀସ୍ଥାନରେ ଅମୀର ଖାଁ ନାମକ ଜଣେ ଲୋକ ଥା’ନ୍ତି । ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ମୃତ, ମାତ୍ର କନ୍ୟା ସନ୍ତାନଟିଏ ଥାଏ । ତା’ରି ନାମ ସଲମା । ସଲମା ଏବେ ବଡ ହୋଇ ଗଲାଣି । ପିଲାଦିନରୁ ଭୂତଗପ ଶୁଣି ଶୁଣି ସେ ଭୂତ ପ୍ରେତଙ୍କୁ ଆଦୌ ଡରେ ନାହିଁ ।

ଦିନେ ତାଙ୍କ ଘରେ ଏକ ଭୋଜୀ ହେଲା । ଅମୀର ଖାଁଙ୍କର ପିଲାଦିନର ସାଙ୍ଗ ଅହମଦ ମଧ୍ୟ ସେଠାକୁ ଆସିଥିଲେ । ସେ ଧନୀ ଥିଲେ । ଭୋଜି ଅଧରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଲା । ଏଣେ ରୁଟି ଶେଷ ହୋଇଯିବାରୁ ଅମୀର ଖାଁ ଝିଅକୁ କହିଲେ, “ଝିଅ, ଯାଇ ଦାଦାଙ୍କ ଦୋକାନରୁ କିଛି ରୁଟି ନେଇ ଆସ ।” ଏକଥା ଶୁଣି ଅହମଦଙ୍କୁ ବଡ ଅସୁବିଧା ଲାଗିଲା, କାରଣ ସେ ହିଁ ଦୋକାନ ବନ୍ଦ କରି ଡେରୀରେ ଆସିଥା’ନ୍ତି । ସେ କହିଲେ, “ଅଧରାତିରେ ଶ୍ମଶାନ ପାରିହୋଇ ରୋଟି ଦୋକାନକୁ ଯିବାର ଆଉ କୌଣସି ଦରକାର ନାହିଁ । ସେଠାକୁ ଯିବାକୁ ତାକୁ ଡର ଲାଗିବ ନାହିଁ?” ଅମୀର ଖାଁ କହିଲେ, “ସଲମା କେବେବି ଡରେ ନାହିଁ ।” ତା’ପରେ ସଲମା ସେଇ ରାତ୍ରିରେ ଯାଇ ଦୋକାନରୁ ରୁଟି ନେଇ ଫେରିଲା । ଅହମଦ କହିଲେ, “କାଲି ରାତିରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଉଠିବ ନାହିଁ । ସେହି ଅନ୍ଧକାର ରାତ୍ରିରେ ତୁମ ଝିଅ ଶ୍ମଶାନରୁ ମଣିଷମୁଣ୍ଡର ଖପୁରୀଟିଏ ଆଣିଦେଇ ପାରିବ?”

ଏହା ଶୁଣି ଅମୀର ଖାଁ ହସି ହସି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ବାସ୍ । ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ଖପୁରୀ? ତମେ କହିବ ତ ସେ ଶ୍ମଶାନର ସମସ୍ତ ଖପୁରୀ ନେଇ ଚାଲି ଆସିବ । କିନ୍ତୁ ସର୍ତ୍ତ କ’ଣ ଶହେଟି ଅସର୍ପି?”

ଅଧରାତି ବେଳକୁ ଅହମଦ ଯାଇ ଅମୀର ଖାଁଙ୍କ ଘରେ ପହଁଚିଲେ ଓ ସଲମାକୁ କହିଲେ ଯେ ସେ ଯେପରି ଶୀଘ୍ର ଯାଇ ଶ୍ମଶାନରୁ ଖପୁରୀଟିଏ ସଂଗ୍ରହ କରି ଆଣେ । ଅମୀର ଖାଁ ଏଥିରେ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଲେ । ସଲମା ଶ୍ମଶାନକୁ ଚାଲିଗଲା । ଅହମଦଙ୍କ ଯୋଜନା ଅନୁସାରେ ବୁଢା ଅଖତର ଆଗରୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ଗୋଟିଏ କବରର ପଛପଟେ ଲୁଚି ରହିଥିଲା । ସଲମା ଯେମିତି ସେଠାରେ ପହଁଚି ଖପୁରୀଟିଏ ଉଠାଇଛି, ବୁଢା ଏକ ଅଚିହ୍ନା କଣ୍ଠରେ କହିଲା, “ହେ ଝିଅ ସେ ଜିନିଷ ଛୁଅଁନା । ସେଇଟା ମୋ ମା’ର ଖପୁରୀ ।” ସଲମା ଚଟକରି ସେଇଟା ଛାଡି ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ଖପୁରୀ ଉଠାଇଲା । ଅଖତର ପୁଣି କହିଲା, “ହେ ଝିଅ, ତାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର ନା, ତାହା ମୋ ବାପାଙ୍କ ଖପୁରୀ ।”

ସଲମା ରାଗିଯାଇ ସେହି ଖପୁରୀଟିକୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଲା ଓ ଯେଉଁଠାରୁ କଥା ଶୁଭୁଥିଲା ସେହି ଆଡକୁ ଗଲା । ଯାଇ ଦେଖିଲା ଗୋଟିଏ କବରର ପଛପଟରେ ଗୋଟିଏ ଖାଲି ଗାତରେ ପଶି ଚନ୍ଦାମୁଣ୍ଡିଆ ଅଖତର କଥା କହୁଛି । ସେ ହାତରେ ଚନ୍ଦାମୁଣ୍ଡିଆର କାନ ଧରି କହିଲା, “ଆବେ ଚନ୍ଦାମୁଣ୍ଡିଆ, ସୈତାନ, ଶୁଣ, ଏବେ ଯଦି ତୁ ମୁହଁ ଖୋଲିବୁ ତ ତୋ ଚନ୍ଦା ମୁଣ୍ଡକୁ ପଥର ମାରି ମୁଁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେବି ।” ଏତିକି କହି ସେ ତାକୁ ଦୁଇଟି ନାତ ଦେଲା ।

ସଲମାଠାରୁ ଲାତ ଖାଇକରି ସେ ବେହୋସ ହୋଇ ପଡିଗଲା । ସଲମା ଗୋଟାଏ ଖପୁରୀ ସେଠାରୁ ଉଠାଇ ଘରକୁ ଫେରିଲା । ଅମୀର ଖାଁ ବାଜି ଜିତିଲେ ଓ ସର୍ତ୍ତ ଅନୁସାରେ ଶହେଟି ଅସର୍ପି ସେ ପାଇଗଲେ । ସେହି ଦିନରୁ ସଲମାକୁ ସମସ୍ତେ ଜାଣିଗଲେ । କେବଳ ସେହି ଗ୍ରାମରେ ନୁହେଁ, ପଡୋଶୀ ଗ୍ରାମରେ ମଧ୍ୟ ତାକୁ ସଭିଏଁ ଜାଣିଗଲେ ।

ପଡୋଶୀ ଗ୍ରାମରେ ସୁଲେମାନ ନାମକ ଏକ ଧନୀ ଯୁବକ ରହୁଥାଏ । ସେ ଦେଖିବାକୁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟବାନ୍ ଓ ସୁନ୍ଦର, ପୁଣି ଧନୀ । ହେଲେ ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାର ବିବାହ ହୋଇପାରି ନଥାଏ । ଚାକରବାକର ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ବେଶିଦିନ ଯାଏଁ ରହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ । କାରଣ ସମସ୍ତେ କହନ୍ତି ସୁଲେମାନର ମୃତା ମାତା ରାତିରେ ସେ ଘରେ ଘୁରି ବୁଲନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ହଇରାଣ କରନ୍ତି ।

ତୁର୍କୀସ୍ଥାନ ସଲମା ଶ୍ମଶାନ

Rate the content


Originality
Flow
Language
Cover design

Comments

Post

Some text some message..