Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ବେହେରା

Inspirational


5.0  

ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ବେହେରା

Inspirational


ବଡ ଭଉଣୀ .................

ବଡ ଭଉଣୀ .................

4 mins 411 4 mins 411


ଆଛା ଦେଇ ( ମୋ ବଡ ଭଉଣୀ ଗୌରୀ ) ତୁ ଏଇ ଭିତରେ " ଗୁରୁ ଗୌରବ " ସମ୍ମାନରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଛୁ l ଏ କଥା ଜାଣି ଖୁବ୍ ଖୁସି ହେଲି l ଆମ ଆଠ ଜଣ ଭାଇ ଭଉଣୀ ଭିତରେ ତୁ ସବା ବଡ ହେତୁ ଖୁବ୍ ଗେହ୍ଲାରେ ବଢିଥିଲୁ l ମୁଁ ଯେଉଁ କଥାକୁ ଚିଡେ ତୁ ଜାଣିଶୁଣି ମୋତେ ରଗାଇବାକୁ ସେଇ କଥା କରୁ l ତଥାପି ପିଲାଦିନେ ମୋତେ ବହୁତ ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରିବା ସହିତ କୋଳେଇଛୁ କାଖେଇଛୁ l କିଛି ଭୁଲିନି, ସବୁ ମୋ ମନ ଭିତରେ ସେମିତି ବସା ବାନ୍ଧି ରହିଛନ୍ତି l 


ତୁ ମାଟ୍ରିକ୍ ପାସ୍ କରିବାପରେ ଏସ.ଭି.ଏମ.କଲେଜରେ ଆଇ.ଏ. ପଢିବାକୁ ଆସିଲୁ l କାଳେ ତୋର କିଛି ଅସୁବିଧା ହେବ କବଳ ସେଇଥିପାଇଁ ବାପା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଗତସିଂହପୁର ଅଣି ପ୍ରଥମେ ଗୋପାଳସାଗରରେ ଭଡାଘରେ ରଖିଲେ l ତୁ ଏସ୍.ଭି.ଏମ. କଲେଜରେ ଆଉ ଆମେ କିଏ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏକାଡେମୀରେ ତ ଅଉ କିଏ ପ୍ରାକ୍ଟିସିଂ ସ୍କୁଲରେ ନାମ ଲେଖାଇ ପଢିଲୁ l ପରେ ବାପା ଦୁଇ ଗୁଣ୍ଠ ଜମି କିଣି ବହୁ କଷ୍ଟରେ ଛୋଟିଆ ଘର ଖଣ୍ତେ ଏଇ ଗୋପାଳସାଗରେ କରିଥିଲେ l ଗାଁ ଛାଡି ଜଗତସିଂହପୁରରେ ଯଦି ଆମେ ଅାଜି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଉ ତାହେଲେ ସେଇ ସିଢିର ପ୍ରଥମ ପାହାଚ ବାପା ଗଢିଥିଲେ କେବଳ ତୋରି ପାଇଁ l


ତୋ ଆଇ.ଏ. ପଢା ସରିବା ପରେପରେ ବାପା ତୋ ବାହାଘର କରିଦେଲେ ନେମାଳ ଗାଦି ପାଖ ପାଳଦାର ଗୋଟେ ବିରାଟ ଯୌଥ ପରିବାରରେ l ସେ ପରିବାରର ସଦସ୍ୟ ସଂଖ୍ୟା ୨୦ରୁ ଅଧିକ ଥିଲା l ମୋ ଭିଣେଇ ( ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ କାର୍ତ୍ତିକ ଚନ୍ଦ୍ର ଦାସ ) ଜଣେ ହାଇସ୍କୁଲ୍ ଶିକ୍ଷକ l ଏତେ ଅଲିଅଳରେ ଆମ ଘରେ ବଢି କେମିତି ତୁ ସେଠି ଆଡଜଷ୍ଟ କଲୁ ତାହା ମୋତେ ଖୁବ୍ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲା l ମୁଁ ତୋ ସହିତ ତୋ ଶାଶୁ ଘରକୁ ବାହାଘର ସରିବା ପରେପରେ ଯାଇଥିଲି l ସେଠି ପାଞ୍ଚଦିନ ପାଖା ପାଖି ରହିଥିଲି l ଏଡେ ବଡ ପରିବାର ଆଉ ସେ ପରିବେଶ ଦେଖି ବାପାଙ୍କ ଉପରେ ମନେ ମନେ ଖୁବ୍ ରାଗିଥିଲି l ଏବେ କିନ୍ତୁ ବାପାଙ୍କର ଅବର୍ତ୍ତମାନରେ ମୁ୍ଁ ମର୍ମେମର୍ମେ ଅନୁଭବ କରିପାରୁଛି ବାପାଙ୍କର ସେ ଦିନର ସେଇ ଦୂରଦୃଷ୍ଟିକୁ l 


ତୁ ସେତେବେଳେ ନିଜକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଇ ସେଇ ନୂଆ ପରିବେଶରେ ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଖାପ୍ ଖୁଆଇ ନେଇଥିଲୁ l ଶାଶୁ, ଶଶୁର, ଦେଢଶୁର, ଦିଅର, ନଣନ୍ଦ, ଯାଆ, ଝିଆରି ଓ ପୁତୁରା ସମସ୍ତଙ୍କର ଖୁବ୍ ପ୍ରିୟ ହୋଇ ପାରିଥିଲୁ l ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଏଇ ଏସ୍.ଭି.ଏମ୍. କଲେଜରେ ପଢି ଇଲେକ୍ସନରେ ଠିଆ ହେଲି ତୁ ପୁସିଙ୍ଗ୍ କାର୍ଡ ଛାପିବାକୁ କେଇଥର ଟଙ୍କା ବି ଦେଇଛୁ l ସେ ସବୁ କଥା ଭୁଲିବାର ନୁହେଁ l 


ସେଇ ଯୌଥ ପରିବାର ଭିତରେ କେତେବେଳେ ତୁ ତିନି ପୁଅଙ୍କର ମାଆ ଆଉ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ମାମୁଁ ହୋଇଗଲି l ଏସବୁ ଭିତରେ ବି ତୁ ପୁଣି ପଢିଲୁ , ସିଟି ପାଶ୍ କରି ସେଇ ଶାଶୁଘର ଗାଁରେ ଶିକ୍ଷୟତ୍ରୀ ହୋଇଗଲୁ l ଘରକାମ, ପିଲାମାନଙ୍କର ପାଠ ପଢା ଏସବୁ ଏତେ କାମ ସୁରୁଖୁରୁରେ କରି କେମିତି ସ୍କୁଲ୍ ଯାଇ ପାଠ ପଢାଉ ଭାବିଲେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ବି ଲାଗେ l ସମୟେ ସମୟେ ଭାବେ ସ୍କୁଲ୍ ରେ ତୁ ନିହାତି ଠକୁଥିବୁ ବୋଲି l


ଏଇ ନିକଟରେ ଭିଣେଇ ଭାଇ ଆମର ନେମାଳର ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ ବିଦ୍ୟାପୀଠର ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ ପଦରୁ ଅବସର ନେଇ ସାରିଛନ୍ତି l  ତୁ ଓ ଭିଣେଇ ଭାଇ ମିଶି ତିନି ପୁଅଙ୍କ ପଛରେ ଅହରହ ଲାଗି ଥିବାର ଫଳ ଆଜି ମିଳିସାରିଛି l ମୋ ବଡ ଭଣଜା ଶଶିକାନ୍ତ ( ପାପୁନା ) ପ୍ରଥମେ ସୁନାବେଡା ସ୍ଥିତ ହାଲ୍ ( HAL ) ଓ ପରେ ସେଲ୍ ( SAIL ) ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ଭାଇଜାକ୍ ଷ୍ଟିଲ୍ ପ୍ଲାଣ୍ଟରେ ଇଂଜିନିୟର ରୂପେ ଅବସ୍ଥାପିତ l ମଝିଆ ଦୀପ୍ତିକାନ୍ତ ( ଦିପୁନା ) ଓଡିଶା ରାଜ୍ୟସରକାରଙ୍କ ସଚିବାଳୟରେ ଅଧିକାରୀ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟରତ l ସାନ ଭଣଜା ସୌମ୍ୟକାନ୍ତ ( ପିଣ୍ଟୁନା ) ପାଠପଢା ସାରି ଏବେ ରାଜଧାନୀ ଭୁବନେଶ୍ବରରେ ରହି ବିଭିନ୍ନ କମ୍ପିଟେଟିଭ୍ ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଚଳାଇଛି l ଖୁବ୍ ଶିଘ୍ର ସେ ନିଶ୍ଚୟ ସଫଳତା ପାଇବ ଏ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ମୋ ମନ ଭିତରେ ରହିଛି l ଦୁଇ ପୁଅ ପାପୁନା ଓ ଦିପୁନାଙ୍କ ବାହାଘର ବି ସରିଲାଣି l ତୁ ବି ଏଇ ଭିତରେ ନାତି ମୁଁହ ଦେଖି ସାରିଲୁଣି l ତୁ ' ଜେଜେମାଆ ' ହେବା ସହ ମୁଁ ବି ଅଜା ହୋଇଗଲେଣି l ଏମିତରେ କହିବାକୁ ଗଲେ ତୋର ସବୁ ପିଲା ଗୋଟେ ଗୋଟେ ସୁନା ମୁଣ୍ତା l ସେମାନଙ୍କ ମାମୁ ହିସାବରେ ମୁଁ ବି ଖୁବ୍ ଗର୍ବ ଅନୁଭବ କରେ l


ପିଲା ମାନଙ୍କୁ ବଢେଇ, ପଢେଇ ମଣିଷ କରିବାକୁ ଲାଗିଥିବା ବେଳେ ମୁଁ ତୋର ସବୁ ଚେଷ୍ଟା ଓ ଏକାଗ୍ରତା ଖୁବ୍ ପାଖରୁ ଦେଖିଛି l ଖୁବ୍ ଜଗିରଖି ପଇସା ଖର୍ଚ୍ଚ କରୁ l ସେଥିପାଇଁ ମନେମନେ ତତେ କଞ୍ଜୁସ୍ ବୋଲି ବି ଭାବେ l କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଦିନ କଲ୍ୟାଣୀ ପୁଅକୁ କ୍ୟାନସର୍ ହୋଇଛି ବୋଲି ଲେଖି ଫେସବୁକ୍ ରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲି ତୁ ପ୍ରଥମ ଦିନ ହିଁ ଫୋନ୍ କରି କହିଥିଲୁ, " ଟିକା ସେ କଲ୍ଯାଣୀକୁ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ଟଙ୍କା ଦେଇଦେବୁ l ଭଗବାନ ତାକୁ ଏତେ ଦୁଃଖ ଦେଉଛନ୍ତି କେମିତି ? " ଏଇ କେଇପଦ କଥା ହିଁ ତୋ ହୃଦୟ କଣ ସ୍ପଷ୍ଟ କହିଦେଉଛି l


ଆଉ ରହିଲା ମୋ ମନ ଭିତରେ ଯେଉଁ ଅସୁଥିଲା କି ତୁ ସ୍କୁଲ୍ ରେ ଠକୁଥିବୁ ବୋଲି l ସେ ଧାରଣା ବି ମିଥ୍ଯା ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଗଲା l ତୁ ଶିକ୍ଷକ ଗୌରବ ସମ୍ମାନରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଛୁ l ଖବର କଗଜରେ ତୋ ଫଟୋ ସହ ନିୟୁଜ୍ ଦେଖି ବହୁତ ଖୁସି ହେଲି l ତୋତେ ଏଇ ସମ୍ମାନ ମିଳିବାରୁ ମୁଁ ଜାଣିଗଲି ତୁ ଘରେ ମୋ ଭଣଜା ମାନଙ୍କ କଥା ଯେମିତି ମନଧ୍ୟାନ ଦେଇ ବୁଝୁ ଠିକ୍ ସେମିତି ସ୍କୁଲରେ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଜଣେ ଖୁବ୍ ଦାୟିତ୍ୱ ସମ୍ପନ୍ନ ଶିକ୍ଷୟତ୍ରୀ ଭାବରେ ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ଯ ସମ୍ପାଦନ କରିଚାଲିଛୁ l ଆଶା କରିବି ଆଉ ଯେଉଁ ପାଞ୍ଚ କି ଛଅ ବର୍ଷ ଚାକିରି ରହିଛି ସେମିତି ଭଲକରି ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରୁଥିବୁ l ସେ ଯାହା ବି ହେଉ ତୋ ଫଟୋ ସହିତ ଖବରକାଗଜରେ ବାହାରିଥିବା ନିୟୁଜ୍ ବୋଉକୁ ପଢି ଶୁଣେଇଲି l ବୋଉ ବହୁତ ଖୁସିହେଲା l ଆଉ ଅାଜି ଯଦି ବାପା ବଞ୍ଚିଥାଆନ୍ତେ ତାଙ୍କ ଗେହ୍ଲା ବଡ ଝିଅ ପାଇଁ ବହୁତ ଗର୍ବ ଅନୁଭବ ନିଶ୍ଚେ କରିଥାନ୍ତେ l


ଶେଷରେ ଏତିକି କହିବି - ଦେଇ ତୁ ସବୁବେଳେ ମୋ ଭିଣେଇ ଭାଇଙ୍କ ସହ ଖୁସିରେ ଥାଆ , ତୋ ନାତି ସହ ଖେଳୁଥାଆ l 


ନମସ୍କାର କରିବି କି ନାଇଁ ଭାବୁଛି l ମୁଁ ଯେମିତି ବି ନମସ୍କାର କଲେ ତୁ କହୁ ମୁଁ କୁଆଡେ ନମସ୍କାର ଫୋପାଡୁଛି l ମୋବାଇଲ୍ ରେ କି ସାମ୍ନା ସାମ୍ନୀ ନମସ୍କାର କଲେ ସେଇ ଏକା ଅଭିଯୋଗ କରୁ l ତଥାପି ଆଜି ନମସ୍କାରଟାଏ ନେ l



Rate this content
Log in

More oriya story from ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ବେହେରା

Similar oriya story from Inspirational